ผูเยาพลันดวงตาสว่างวาบ มันก็เป็นบุคคลอันปราดเปรื่องยิ่งผู้หนึ่งพอฟังก็เข้าใจสิ่งที่จั่วม่อกำลังคิดทันที
ค่ายกลเคลื่อนย้ายบางประเภทแบ่งออกเป็นค่ายกลหยินและค่ายกลหยาง ทั้งสองค่ายกลจะตั้งอยู่คนละสถานที่กัน ด้วยวิธีนี้ค่ายกลหยินหยางจะเชื่อมต่อกัน กลายเป็นเส้นทางที่แน่นอนและเฉพาะเจาะจง หากหนานเยว่กับพวกสามารถก่อตั้งค่ายกลหยินในภพอสูร ทางฝั่งนี้ก็จะก่อตั้งค่ายกลหยาง นั่นหมายความว่า… …
ซึ่งความจริงรอยแยกแห่งความโกลาหลที่เกิดจากมหาพิบัติฟ้าสลายก็เป็นค่ายกลเคลื่อนย้ายแบบเดียวกันนี้ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
ผูเยาขบคิดถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องอย่างรวดเร็ว จากนั้นยังคงสั่นศีรษะพลางกล่าว “ค่ายกลเคลื่อนย้ายสลับซับซ้อนยิ่ง กระทั่งซิวเจ่อส่วนใหญ่ยังไม่มีปัญญาเข้าใจ อย่าว่าอสูรน้อยโง่งมเหล่านั้นแล้ว”
“เรามีเมล็ดพันธุ์ดวงตะวัน” จั่วม่อกล่าวอย่างลำพองใจ “เมล็ดพันธุ์ดวงตะวันสามารถนำเข้าสู่คุกสิบนิ้วและสามารถนำออกไป เราสามารถสลักค่ายกลเคลื่อนย้ายลงบนเมล็ดพันธุ์ดวงตะวัน แล้วใช้คุกสิบนิ้วส่งมันไปให้แก่หนานเยว่ ว่าอย่างไร สมควรเป็นไปได้กระมัง
“อืมม์ ความคิดนี้น่าสนใจไม่น้อย!” ผูเยาอึ้งงันไปชั่วอึดใจ จากนั้นมีสีหน้าครุ่นคิดแวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เราคงต้องทดลองดู”
ความคิดของจั่วม่อเรียกได้ว่าหาญกล้าบ้าบิ่นเหนือธรรมดา
“ข้าจะมอบเมล็ดพันธุ์ดวงตะวันให้แก่เจ้า ส่วนเรื่องค่ายกลเคลื่อนย้าย เจ้าสามารถไปหากู้หมิงกง ต
