นอย่างดี”
ไม่มีใครโต้แย้ง ทุกคนกำลังรอให้จั่วม่อกล่าวต่อ เมื่อสนิทสนมคุ้นเคยกับต้าเหรินมานานถึงเพียงนี้ พวกมันก็รู้ดีว่าต้าเหรินเมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ยากจะเปลี่ยนความตั้งใจของมันอีก
“ในการเปิดศึกกับกองทัพปิศาจ ไม่มีใครทดแทนศิษย์น้องกงซุนกับค่ายจูเชวี่ยได้ อีกทั้งรูปแบบการทำศึกของค่ายเว่ยยังไม่เหมาะสมกับยุทธวิธีแบบกองโจร ซู่หลงนิสัยใจคอหนักแน่นมั่นคง มีฝีมือทางศึกป้องกันมากกว่าการบุกจู่โจม แต่คราครั้งนี้ภารกิจของค่ายเว่ยคือลอบโจมตีแนวหลังของข้าศึก ข้าคิดว่าไม่มีผู้ใดเหมาะสมไปกว่าข้าอีกแล้ว”
เห็นบางคนอ้าปากคล้ายจะกล่าวค้าน จั่วม่อโบกมือตัดบท กล่าวต่อไปว่า
“สำหรับเรื่องการเสี่ยงอันตราย ต่อไปอย่าได้เอ่ยถึงแล้ว พวกเรากำลังต่อสู้แบบหลังชนฝา ไม่มีที่ให้ถอยหนีอีก เว้นเสียแต่ว่าเราจะกลับไปเป็นเหมือนสมัยก่อน” จั่วม่อกวาดตามองทุกผู้คน กล่าวเสียงลึก “พวกเจ้าปรารถนาเช่นนั้นหรือไม่
คนทั้งห้องเงียบสนิท
กับชีวิตร่อนเร่พเนจรก่อนหน้านี้ ก่อนที่พวกมันจะตั้งเป้าหมาย ไม่มีผู้ใดตระหนักว่าเป็นปัญหา ทั้งยังไม่แยแสสนใจ แต่หลังจากกำหนดเป้าหมายชัดแจ้ง ประหนึ่งทะลวงหน้าต่างกระดาษออกสู่โลกใบใหม่ ให้พวกมันกลับคืนสู่ชีวิตไร้หลักแหล่งเหมือนเดิม ย่อมไม่มีผู้ใดยินยอมพร้อมใจ
“เมื่อพวกเราตัดสินใจแล้ว… …”
จั่วม่อกวาดตามองไล่ไปทีละคน แต่ละคนรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง
“ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะซุกหัวหดหาง หวาดกลัวผลที่จะตามมาอีก!
