ียวก็สามารถเห็นได้ว่าไม่ใช่สิ่งของธรรมดาสามัญ
ตูม!
กระแสความคิดมากมายราวกับคลื่นน้าพิโรธ ไหลบ่าเข้ามาในใจมันอย่างเร่งร้อน
มันคล้ายตกลงสู่นภาดาวอันไร้ขีดจำกัด เห็นดวงดารานับไม่ถ้วนหมุนรอบกายมัน ฉุดดึงมันจากทุกทิศทาง ทะเลความคิดตั้งแต่ยุคโบราณอันไกลโพ้น ประดุจนภาดาวอันกว้างไพศาลและลึกล้าสุดหยั่ง ในชั่วพริบตานี้มันสูญเสียตัวเองอย่างสิ้นเชิง!
ดวงดาวแปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง ในห้วงความว่างเปล่าอันลึกล้าและมืดมน ลำแสงอ่อนจางที่แทบไม่สามารถมองเห็นได้ผุดขึ้นอย่างกะทันหัน
ลำแสงสว่างจ้าขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาเดียว ก็สุกใสเรืองรองดุจหมู่ดาวพร่างพราวจากส่วนลึกของนภาดำทะมึน งดงามตระการสุดบรรยาย
แต่ความงดงามนี้ผนึกรวมรั้งเพียงชั่วพริบตา จากนั้นลำแสงอันร้อนแรงทะลวงผ่านความมืดอันกว้างใหญ่ กลืนกินจั่วม่อลงไปในบัดดล!
จั่วม่อไม่มีเวลากระทั่งจะหลับตาลง แต่ความเจ็บปวดที่คาดคิดเอาไว้กลับไม่ได้บังเกิดขึ้น
ทันใดนั้นเสียงเพลงอันลี้ลับโบร่าโบราณไม่ทราบล่องลอยมาจากที่ใดจั่วม่อกลับบังเกิดความรู้สึกสนิทชิดเชื้ออย่างยากจะบ่งบอกบรรยาย มันแม้รับฟังไม่เข้าใจ ทว่าพอได้ยินท่วงทำนองอันห่างไกล จิตใจอันรุ่มร้อนกระวนกระวายพลันสงบลง จ่อมจมอยู่ในห้วงเคลิบเคลิ้มมึนเมา
ฟังไปฟังไป จั่วม่อทันใดนั้นค้นพบว่าพลังเทพอันอ่อนจางจนน่าเวทนาในร่างมัน เริ่มโคจรด้วยตัวเองไปตามทิศทางที่ไม่เกี่ยวข้องกับความคิดของมัน
นี่คือ… …
ความคิด
