“สมบัติย่อมต้องคายออกมา แต่ข้าเห็นว่าชีวิตของมันไม่จำเป็นต้องละเว้น” บุรุษวัยกลางคนในชุดนักพรตปรากฏขึ้นในสายตาจั่วม่ออย่างแช่มช้า มันคล้ายปรากฏตัวออกมาจากอากาศธาตุอย่างปัจจุบันทันใด
“วาจาของพี่เก๋อตรงใจข้านัก!”
เฒ่าชราถือท่อนไม้ไผ่กล่าวพลางเดินออกมาจากมุมมืด
จั่วม่อหน้าเขียวคล้า
หยวนอิง! หยวนอิงอีกสองคน!