าได้ปลาบปลื้มยินดีไม่ มันรู้สึกว่าสถานการณ์รีบร้อนเร่งด่วนถึงที่สุด หากผิดพลาดแม้แต่น้อย มันจะไม่หลงเหลือสิ่งใด
ที่สำคัญไปกว่านั้น ผู้อื่นเมื่ออยู่ในวิหารเทพเนิ่นนานถึงเพียงนี้แน่นอนว่าต้องไม่พลาดสมบัติที่ดีเลิศที่สุดภายในวิหารเทพ!
“รีบไป!” มันไม่รอฟื้นฟูพลังปราณเสียด้วยซ้า สะบัดแขนเสื้อคว้าตัวหลีซู่กับหลู่เจิ้นหายวับไปทันที
บางครั้งคราพวกมันเผชิญกับดักระหว่างทาง
แต่ผู้อาวุโสเซินไม่คิดหยุดยั้งเสียเวลากับอาหารม้ากระสุนปืนใหญ่เหล่านี้ โดยไม่กล่าววาจาแม้แต่ครึ่งคำ เพลิงไฟในฝ่ามือสาดวาบ ไม่ว่ากับดักอุปสรรคใดล้วนกลายเป็นเถ้าธุลี
เมื่อเปรียบเทียบกับการเสียเวลาในอาณาจักรลับโลกหลากล้น ระดับการรุดหน้าของพวกมันในตอนนี้ ไม่มีสิ่งใดมาหยุดยั้งได้!
หลังจากเหินบินเป็นเวลานาน ทั้งสามก็บรรลุถึงประตูทองแดง แต่พอมองเห็นประตูใหญ่เปิดอ้า ผู้อาสุโสเซินสีหน้าเปลี่ยนเป็นขัดตาขึ้นมาทันที
รอจนมันพบเห็นห้องเซ่นสรวงบูชายัญอันว่างเปล่าโล่งโจ้ง สีหน้ายิ่งซีดขาวกว่าเดิม
มันกระแทกเท้าปัง พุ่งลิ่วไปยังสวนพฤกษาด้วยใบหน้าดำทะมึน
แม้ว่าจะได้รับการชี้นำจากการทำนายของท่านเจ้าสำนัก มันยังต้องใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะหาสวนพฤกษาพบ เมื่อโถมทะยานเข้าไปในสวนเบิกตามองสวนพฤกษาที่คล้ายเพิ่งถูกไถพรวนทั้งสวน เต็มไปด้วยหลุมบ่อนับไม่ถ้วน มันรู้สึกลำคอหวานวูบ แทบกระอักโลหิตออกมา
“อ๊าอ๊าอ๊ากกกก!”
“เราผู้เฒ่าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่! อย่าคิดว่าจ
