คละคลุ้ง หมัดขวาของจั่วม่อประหนึ่งมีดผ่าก้อนเต้าหู้ ทะลวงลึกเข้าไปในผนังหินอย่างง่ายดาย!
มันรั้งหมัดกลับ เห็นโพรงลึกเท่ากำปั้นโพรงหนึ่งทิ้งไว้บนผนังหิน
หนึ่งจั้ง!
ลึกหนึ่งจั้งพอดิบพอดี!
หากมีคนผ่าผนังหิน จะพบโพรงลึกตรงดิ่งซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางเท่ากับหมัดของจั่วม่อ เจาะลึกเข้าไปในผนังหินหนึ่งจั้ง
จั่วม่อสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ จากนั้นใบหน้าทอแววปิติยินดีอย่างไม่ปิดบัง!
หมัดนี้ดูผิวเผินธรรมดาสามัญ แต่แฝงเร้นความลึกซึ้งเหนือธรรมดาระดับความลึกหนึ่งจั้งเพียงพอจะแสดงให้เห็นชัดว่าหมัดนี้ทรงพลังเพียงใดมากพอจะประชันขันแข่งกับกระบี่บิน โพรงลึกตรงดิ่งราบเรียบ สม่าเสมอตั้งแต่ต้นไปจนสุดปลาย สามารถอธิบายว่าพลังหมัดของมันผนึกรวมรั้งอยู่ที่จุดเดียว ไม่ได้สูญสลายระหว่างทางแม้แต่น้อย!
จั่วม่อทราบดีว่านี่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงไหน!
กระทั่งสังขารปิศาจมหาทิวาของมันยังไม่สามารถกระทำเรื่องเช่นนี้ได้
มันก้มมองฝ่ามือตัวเอง จากนั้นงงงันวูบ
ขาวนวล เรียบลื่น เรียวงาม ฝ่ามือของมันยามนี้คลับคล้ายมือของอิสตรี นี่เป็นมือของมันเองหรือ? จั่วม่อสะอึกอึ้งเล็กน้อย มันจดจำได้แม่นยำ ว่าฝ่ามือของมันก่อนหน้านี้ดูคล้ายหลอมสร้างขึ้นมาจากเหล็กกล้าส่องประกายแวววาวดุจโลหะเนื้อดี
มือพวกนี้บอบบางเกินไปแล้ว! ไม่ใช่แค่เพียงผิวที่เปลี่ยนไป กระทั่งรูปร่างยังเรียวงาม ขนาดมือก็เล็กลงกว่ากาลก่อนด้วย
จั่วม่อขุ่นเคืองอยู่บ้าง
หากเทียบกั
