แสงสีเขียวเจิดจรัสเปล่งประกายสีมรกต ขมวดพันเป็นเกลียวแหลมเจาะเข้าไปในเมล็ดผลึกสุริยันอย่างนุ่มนวล
เมล็ดผลึกสุริยันที่ไร้ประกายเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ประหนึ่งว่ามีสัตว์ร้ายบรรพกาลแผดคำรามอยู่ภายใน
ชิงหลินสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาสีดำกระจ่างสุกใสราวกับหมู่ดาวในท้องฟ้ายามวิกาล เรือนผมสีเขียวโบกสะบัดโดยไม่มีลม ปลิวไสวอย่างเสรี
เมล็ดผลึกสุริยันทันใดนั้นปลดปล่อยลำแสงเจิดจ้าบาดตา พลังงานสีทองแหลมคมนับไม่ถ้วนประดุจปราณกระบี่ สาดกระจายออกมาอย่างฉับพลัน!
จากนั้นแสงสีแดงฉานสุกสว่างล่องลอยออกมาจากเมล็ดผลึกสุริยันลุกลามติดตามแสงสีเขียว พุ่งเข้าสู่ร่างกายของจั่วม่อที่อยู่อีกปลายหนึ่งของลำแสงเขียวมรกต
จั่วม่อพลันรู้สึกว่าในสมองระเบิดวาบ กระแสแผดเผานับไม่ถ้วนดุจดั่งธารหินหลอมเหลวนับร้อยพันสาย บุกทะลวงเข้ามาในจิตใจมัน ความเจ็บปวดจนแทบขาดใจตายพลุ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งของดวงวิญญาณ มันกระทั่งเวลาจะแผดเสียงร้องยังไม่มี สิ้นสติไปในบัดดล
เห็นที่ปลายด้านหนึ่งของแสงสีเขียวมรกต จั่วม่อร่างลอยค้างอยู่กลางอากาศโดยไร้การควบคุม ดวงตาปิดสนิทแน่น เห็นได้ชัดว่าไม่มีสติรู้สึกตัวแสงสีแดงสดใสห่มคลุมมันไว้ทั้งร่าง จากนั้นค้นพบช่องทางอย่างรวดเร็วมุดเข้าไปในจมูกปากของจั่วม่อในทันที
แสงสีแดงอันกล้าแข็งนี้มาเร็วยิ่ง ภายในชั่วพริบตา ทั้งหมดก็มุดหายเข้าไปในร่างจั่วม่อจนหมดสิ้น
ทันใดนั้นผมเผ้าของจั่วม่อเริ่มลุกไหม้
เปลวไฟนับไม่ถ้วนพวย
