หูตามสัญชาตญาณ! ก้อนหินบนเพดานถ้าเริ่มถล่มร่วงกราวเป็นห่าฝน แมลงยักษ์สีหน้าหวาดหวั่นขวัญผวา
นกโง่เริ่มจู่โจมอีกครั้ง!
เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว เจ้าแมลงยักษ์รีบขดตัวเป็นก้อนกลม ใช้ขาหน้าหลายข้างประสานไขว้ป้องกันส่วนหน้า
แต่แล้วทันใดนั้น ขณะที่จะงอยปากของนกโง่กำลังจะกระทบถูกร่างของแมลงยักษ์ กระบวนท่าแทงทะลวงพลันแปรเปลี่ยนเป็นตวัดฉกอย่างพิสดาร!
จั่วม่อเบิกตาค้างแทบถลน สีหน้าประหวั่นพรั่นพรึง เห็นนกโง่คาบร่างแมลงยักษ์ที่ตัวโตกว่านางหลายเท่า ตวัดยกขึ้นกลางอากาศอย่างง่ายดายราวกับนกอินทรีใหญ่คาบลูกแกะ!
แมลงมหึมาแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ ขาทั้งหกไขว่คว้ากลางอากาศอย่างไม่คิดชีวิต แผดเสียงกรีดร้องไม่ขาดหู ราวกับกำลังวิงวอนขอชีวิต
จั่วม่อคล้ายจะเห็นนกโง่แสยะยิ้มอย่างอำมหิตแวบหนึ่ง นางชูร่างแมลงยักษ์ขึ้นสุดล้า ใช้ตัวเองเป็นแกนหมุน เหวี่ยงฟาดแมลงยักษ์อย่างดุดัน!
แมลงยักษ์ประหนึ่งค้อนที่กวัดแกว่งอย่างรุนแรง พลันซัดลิ่วออกจากมือ ท่ามกลางเสียงแหวกฝ่าอากาศแหลมสูง ร่างมหึมาฟาดใส่ผนังถ้าดังสนั่นลั่นโลก!
ตง!
สุ้มเสียงกึกก้องกัมปนาทสะท้านใจ โถงถ้าสั่นสะเทือน เศษหินร่วงกราวลงมาจากเพดาน!
จั่วม่อถึงกับบังเกิดความรู้สึกว่าถ้ากำลังจะถล่มทลายลงมา!
ไม่ว่าเปลือกเกราะของมันจะแข็งกระด้างสักปานใด แรงกระแทกสุดดุดันอำมหิตครั้งนี้ ยังทำให้แมลงยักษ์สะบัดหัวเร่า ๆ อย่างวิงเวียน ทรุดพังพาบอยู่ในหลุมหินที่แตกละเอียด ซึ่งเป็
