วามเข้าใจของมัน แต่ก็จะส่งผลกระทบต่อจิตใจของเจ้าเองด้วย”จั่วม่อพอฟังต้องขนหัวลุกเกรียว แต่ยังอดถามไม่ได้ “ผลกระทบอันใด?”
“โดยทั่วไปก็ลักษณะนิสัยแตกแยก หรือไม่ก็นิสัยใจคอเปลี่ยนแปลงและอื่น ๆ อีกมาก ผู้ใดจะรู้ได้? ผู้คนเล่นกับสิ่งนี้มานานปี แต่ยังไม่มีใครเข้าใจอย่างถ่องแท้” ผูเยากล่าวอย่างไม่รับผิดชอบ
จั่วม่อแทบจะละทิ้งวิธีการของผูเยาในทันที เบือนหน้าไปอีกทาง“เว่ย แล้วเจ้ามีหนทางหรือไม่?”
เว่ยขบคิดอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนเอ่ยปากอย่างแช่มช้า “เราอาจมุ่งเน้นเฉพาะอาคมหวงห้ามก็พอ”
“อาคมหวงห้าม?” จั่วม่อดวงตาทอประกายวูบ แต่แล้วหัวคิ้วพลันขมวดมุ่น “พลังบำเพ็ญเพียรของมันเหนือล้ากว่าข้า ข้าไหนเลยจะฝังอาคมหวงห้ามลงไปในร่างมันได้ มิหนำซ้ามันมีฝีมือทางค่ายกล อาจบางทีอาคมหวงห้ามสะกดมันไว้ไม่ได้”“ข้ารู้จักอาคมหวงห้ามโบราณชนิดหนึ่ง บางทีอาจได้ผล” เว่ยกล่าวอย่างสงวนท่าทีเป็นอย่างยิ่ง
จั่วม่อตาลุกวาว “อาคมหวงห้ามอันใด? รีบบอก รีบบอก!”
ผูเยายังทำหน้าอยากรู้อยากเห็น ตัวตนของเว่ยเก่าแก่โบราณกว่ามันเสียอีก และมันเองก็ใคร่รู้ว่าอาคมหวงห้ามแปลกพิสดารพันลึกอันใดที่เว่ยจะนำออกมา
“อา ข้าคิดว่าก่อนอื่นเราจำเป็นต้องพูดเรื่องการชำระเงินกันเสียก่อน” เว่ยกล่าวพลางแย้มยิ้มเล็กน้อย
ในชั่วพริบตานี้ จั่วม่อแทบรู้สึกว่าสีหน้าของเว่ยเหมือนกับผูเยาไม่มีผิดเพี้ยน มันแทบทรุดคุกเข่าลงทันควัน ผูเยาเป็นคำสาปแช่งโดยแท้ ไม่ว่าผู้ใดอ