นทันที ความคิดแรกของมันคืออุบาทว์บัดซบ! เป็นตัวบัดซบใดล่วงเกินแม่นางน้อย? พลอยลากทุกคนถึงคราวซวยไปด้วยกัน!เรื่องเช่นนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อมีคนทำให้แม่นางน้อยเผยรอยยิ้มของมารร้ายเช่นนี้ สิ่งที่ตามมาคือค่ายจูเชวี่ยทั้งหมดต้องประสบชะตากรรมแล้ว บางครั้งเหตุการณ์ร้ายแรงสักหน่อย กระทั่งค่ายเว่ยยังไม่อาจหลบเลี่ยงจากเภทภัย“ต้าเหริน! นี่ทำไม่ได้!” ม้าฝานวิงวอนเสียงละห้อย “หากไม่มีท่าน พวกเราก็เหมือนคนตาบอด! ท่านคือแสงสว่างนำทางกลางทะเลคลั่ง เป็นผู้ชี้นำที่ยิ่งใหญ่ของเรา มีแต่อยู่ในมือท่าน พวกเราจึงสามารถสำแดงพลานุภาพที่ร้ายกาจที่สุดออกมา! ท่านเป็นกระดูกสันหลังของพวกเรา พวกเราสามารถขาดผู้ใดก็ได้ แต่ไหนเลยจะขาดท่านได้? กระทั่งเหล่าป่านยังบอกว่าท่านเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทอง!”แม่นางน้อยแย้มยิ้มเขินอายเล็กน้อย ราวกับว่ามันละอายใจต่อคำสรรเสริญเยินยอของม้าฝาน แต่ม้าฝานกับพวกกลับบังเกิดสังหรณ์เลวร้ายอย่างบอกไม่ถูก“คำประจบประแจงของเจ้าฟังดูน่าคลื่นไส้อยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นความจริง” แม่นางน้อยแย้มยิ้มเขินอาย“ใช่ใช่ใช่! ล้วนจริงทั้งหมด!” ลางสังหรณ์ร้ายยิ่งรุนแรงกว่าเดิม แต่ม้าฝานกับพวกยังรีบพยักหน้าประจบเอาใจ“แต่ข้าในเมื่อเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทอง แล้วพวกตระกูลเถียนนั่นเล่า? อย่างมากที่สุดก็แค่แม่ทัพบัญชาการศึกระดับเงินเท่านั้น ไม่ควรค่าให้ข้าสนใจแม้แต่น้อย” แม่นางน้อยยิ้มก
