มหายใจลึกยาว ไม้เท้าพระโพธิสัตว์ในมือสาดประกายเจิดจ้า ซัดขว้างออกไปในบัดดล!ไม้เท้าพระโพธิสัตว์หมุนคว้างอย่างเร่งร้อน พลันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับเงาขุนเขาดำทะมึน แผดเสียงดังกระหึ่มสะท้านขวัญวิญญาณ กระแทกลงหาจงหยูอย่างหักโหม!เห็นแน่ชัดว่าจงหยูต้องตกตายภายใต้ไม้เท้าอันดุดันนี้ ทันใดนั้นปราณกระบี่สีรุ้งสายหนึ่งเหินบินออกมา ปราณกระบี่สีรุ้งประหนึ่งผ้าแพรสายรุ้งอันนุ่มนวลผืนหนึ่ง รัดพันรอบไม้เท้าพระโพธิสัตว์ที่กลางเวหา!เป็นเซี่ยซานที่เพิ่งหลุดออกมาจากม่านหมอกห้าธาตุ!เพียะเพียะเพียะ!แสงที่เปล่งออกมาจากไม้เท้าพระโพธิสัตว์คล้ายค่อยๆ ถูกกัดกร่อน อ่อนโทรมลงอย่างช้าๆ ไม้เท้าพระโพธิสัตว์หดเล็กลงอย่างต่อเนื่องเยวียนซิ่นกลับหน้าไม่เปลี่ยนสี ยังคงแย้มยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม! ไม้เท้าพระโพธิสัตว์ของมันหลอมสร้างจากแก่นทองสัมฤทธิ์ที่สกัดจากส่วนลึกใต้พื้นโลก แม้ว่าหากเทียบกับกงล้อภาวนานั้น ยังอ่อนด้อยไปบ้าง แต่แท้ที่จริงหนักหน่วงผิดธรรมดา! อย่าได้เห็นว่ามันเพียงซัดขว้างออกมาอย่างเรียบง่าย แต่อันที่จริงนี่เป็นกระบวนท่าอันเลื่องชื่อ เรียกว่า ‘พระโพธิสัตว์ซัดขว้าง’ พลังหนักหน่วงดุจขุนเขา กดทับลงด้วยสภาวะครอบฟ้าคลุมดิน ไม่เคยมีผู้ใดหลุดรอดไปได้!อาศัยเจตจำนงกระบี่เล็กจ้อยเพียงเท่านั้น คิดสลายพลังไม้เท้าหรือ? ช่างเพ้อฝันเสียจริง!เยวียนซิ่นไม่ได้เหลือบแลไม้เท้าพระโพธิ์สัตว์ เพียงจ้องมองจงหยูไม่คลาดสายตา
