มาเร่งรัดด้วยอาการเสียดสีอย่างไม่ปิดบังเถียนเยี่ยผู้นี้นิสัยใจคอแปลกพิสดาร ความสัมพันธ์กับเถียนเหิงปอก็ยํ่าแย่ยิ่ง การที่ต้องถูกเถียนเยี่ยหัวร่อเยาะหยัน เถียนเหิงปอรู้สึกยากจะทานทนจริงๆ“ข้า… …ข้าไม่ทราบ… …” เซียนยันต์ผู้นี้ล่วงรู้อารมณ์ใจร้อนวู่วามของเถียนเหิงปอเป็นอย่างดี ต้องกลืนนํ้าลายอย่างยากเย็นพยายามอธิบายว่า “เกาะแห่งนี้มียอดฝีมือค่ายกล! ค่ายกลเมฆสายฟ้าหยินหยางชุดนี้ถูกดัดแปลงแก้ไข เพิ่มธาตุไม้สายฟ้าอันแรงกล้าเข้ามาด้วย นอกจากนี้ยังมีค่ายกลที่แปลกประหลาดยิ่งอีกชุดหนึ่งอยู่บนเกาะ ผู้น้อยไม่เคยเห็นค่ายกลเช่นนี้มาก่อน ค่ายกลนี้มัน… …”“หรือกล่าวอีกอย่างก็คือ เจ้าไม่มีหนทาง?” เถียนเหิงปอจ้องมองเซียนยันต์ด้วยใบหน้าเย็นเยียบเซียนยันต์ใจเขม็งตึงเครียด ตะกุกตะกักว่า “ผู้น้อย… …ผู้น้อยขอเวลาอีกหนึ่งชั่วยาม ไม่ๆ ขออีกสองชั่วยามเถอะ.. …”วู้ม!ลำแสงปราณสายหนึ่งสาดประกายวาบ ศีรษะของเซียนยันต์ปลิวกระเด็น โลหิตฉีดพุ่งสูงขึ้นเป็นลำ“เช่นนั้นเก็บเจ้าไว้จะมีประโยชน์ใด!” เถียนเหิงปอสุ้มเสียงเย็นเยือก มันไม่เหลือบแลซากศพที่ร่วงหล่นลงไปเบื้องล่าง หันกลับไปออกคำสั่งอย่างเหี้ยมเกรียม “พวกเจ้าทุกคน จงโจมตีสุดกำลัง! มันผู้ใดล่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว ล้วนฆ่าโดยไม่ละเว้น!”ผู้คนรอบกายมันในใจสะดุ้งสุดตัว เปล่งเสียงตอบรับอย่างหนักแน่นพร้อมเพรียงไพร่พลซิวเจ่อด้านหลังเถียนเหิงปอพลันกระจายตัวออกล้อมรอบเกาะเต่าไว้ท