มา แล้วแย้มยิ้มอย่างชั่วร้ายให้แก่กัน “ฮี่ฮี่ เราเข้าใจแล้ว!”ซางเว่ยหมิงซึ่งบังเอิญเดินเข้ามาพอดี ถึงกับหลั่งเหงื่อเย็นเยียบโซมกายมันคันปากอยากจะบอกต้าเหรินเสียเหลือเกิน ว่าการสังหารสามเฒ่าตระกูลเยิ่นสะท้านสะเทือนเมืองซวีหลิงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ยามนี้เกรงว่าทั่วทั้งเมืองซวีหลิงคงเต็มไปด้วยเสียงโจษจันอื้ออึง ไม่ว่าจะทำตัวไม่สะดุดตาหรือแสร้งเป็นอ่อนแอสักเท่าใด เวลานี้คงไม่มีผู้ใดเชื่อพวกมันแล้ว… …แน่นอนว่าวาจาประดานี้ได้แต่เก็บงำอยู่ในใจ มันฉลาดพอจะหุบปากเงียบ เหล่าป่านกระทำเช่นนี้ย่อมต้องมีเหตุผลของตนอาศัยตัวประกอบเล็กๆ เช่นมัน ไหนเลยจะเข้าใจความหมายอันลึกซึ้งในการกระทำของเหล่าป่านได้เวลานี้มันเข้าใจดีแล้ว ว่าเหล่าป่านไม่ได้เป็นเพียงเถ้าแก่ธรรมดาทั่วไป นี่คือกองทัพขนานแท้และดั้งเดิม แต่เรื่องเหล่านี้ไม่มีผลอันใดกับมัน ถึงตอนนี้ไม่ว่าเหล่าป่านจะใช้ให้มันทำอะไร มันจะลงมือทันทีโดยไม่บ่ายเบี่ยงลังเล แม้ว่าจะต้องเสี่ยงชีวิตของมันก็ตามรอจนเสียงหัวร่อชั่วร้ายในห้องเบาบางลง ซางเว่ยหมิงค่อยรายงานผลการตรวจสอบสินทรัพย์ของเกาะเต่าต่อจั่วม่อ “ต้าเหรินเราตรวจสอบเสร็จสิ้นแล้ว”จั่วม่อพอฟังรายงานผล ถึงกับเบิกตาโตเท่าไข่ห่านเกาะเต่ามีอาณาบริเวณทั้งสินสี่หมื่นเจ็ดพันหมู่ จั่วม่อได้แต่ทอดถอนชมเชยให้แก่ความโอ่อ่าโอฬารของเกาะเต่า อย่างที่คาดไว้ สมกับที่เป็นหนึ่งในเกาะเมฆขนาดกลางที่ใหญ่โตที่สุด แต่แล้วตัวเ
