ต้องการสถานที่สำหรับลงหลักปักฐานอยู่พอดีกลายเป็นลิงโลดยินดีในบัดดล“ไปไปไป! รีบไปดูกันเดี๋ยวนี้เลย!”
เกาะเมฆตระกูลเยิ่น เดินทางจากเกาะหลักใช้เวลาราวสองชั่วยาม จั่วม่อจึงนำเต่าดำเหินทะยานสู่เกาะเมฆตระกูลเยิ่นพร้อมกันเมื่อบรรลุถึงเกาะเมฆตระกูลเยิ่น พวกมันพบว่าเกาะเมฆแห่งนี้ผิดแผกแตกต่างจากเกาะเมฆอื่นอยู่บ้าง เนื่องเพราะมีก้อนเมฆทรงกลมมากมายล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือเกาะเมฆ ก้อนเมฆเหล่านี้แทบห่อหุ้มปิดคลุมเกาะเมฆทั้งเกาะอย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถมองเห็นสภาพบนเกาะได้ชัดตาจั่วม่อเห็นว่าน่าสนใจยิ่ง คิดลองเข้าไปศึกษาดูใกล้ๆแต่แล้วทันทีที่เข้าไปใกล้ ก้อนเมฆที่ลอยช้าๆ เหล่านี้คล้ายหวาดกลัว พลันกระเพื่อมอย่างรุนแรง ในชั่วพริบตา ก้อนเมฆขาวราวหิมะก็กลับกลายเป็นดำดุจหมึก!ซี่ เปรี้ยง!ภายในก้อนเมฆดำ เห็นอสรพิษสายฟ้าเลื้อยปราด ส่องแสงเจิดจ้าบาดตาเป็นครั้งคราว เสียงฟ้าร้องดังลึกเข้าไปในก้อนเมฆดำหนาได้ยินชัดเจน จากนั้นอัสนีบาตฟาดออกมาอย่างกราดเกรี้ยวจั่วม่อแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบเรียกปีกแสงศูนยตาออกมาเผ่นหนีจากตรงนั้นไม่คิดชีวิตบึม!เห็นสายฟ้าหยาบหนาเท่าข้อมือวาบผ่านจุดที่มันยืนอยู่เมื่อครู่สะท้อนประกายบนใบหน้าน้อยๆ ที่ซีดเผือดของจั่วม่อหากถูกสายฟ้าที่หยาบหนาถึงเพียงนั้นฟาดใส่อย่างถนัดถนี่เกรงว่าชีวิตน้อยๆ ของมันคงหลุดลอยไปครึ่งหนึ่งทันทีในเวลานี้ทุกผู้คนสีหน้าเครียดขรึม กระทั่งกงซุนชายังสีหน้าขัดตาอยู่บ
