้าง หากคิดใช้เรี่ยวแรงเข้ายึดเกาะเมฆแห่งนี้ พวกมันจะต้องจ่ายค่าตอบแทนไม่น้อยทีเดียวเคราะห์ดีที่ซางเว่ยหมิงรีบสะกิดเตือน “เหล่าป่าน ใช้ป้ายประจำเกาะ!” เมื่อเก็บกู้ชีวิตรอดมาจากเงื้อมมือของตระกูลเยิ่น มันสำนึกขอบคุณจั่วม่ออย่างสุดซึ้ง มันทราบกระจ่างว่าหากต้องตกอยู่ในเงื้อมมือชั่วร้ายของเยิ่นจิ้ง ชะตากรรมคงเลวร้ายเสียยิ่งกว่าความตาย และเนื่องด้วยความสำนึกขอบคุณ มันจึงพยายามช่วยเหลือเท่าที่จะทำได้“ป้ายประจำเกาะ?” จั่วม่องงงันวูบ จากนั้นฉุกคิดถึงป้ายหยกที่มันพบอยู่ท่ามกลางสิ่งของจิปาถะที่ริบมาจากสามเฒ่าตระกูลเยิ่นจึงรีบนำออกมาบนผิวหน้าของป้ายหยกสลักไว้ด้วยลวดลายเมฆา ส่วนด้านหลังแกะสลักด้วยลวดลายค่ายกลหลายชนิดจั่วม่อกวาดจิตสำนึกตรวจสอบป้ายประจำเกาะ พลันเข้าใจทันที ป้ายประจำเกาะนี้ใช้ควบคุมขบวนค่ายกลที่อยู่บนเกาะโดยตรง จั่วม่อรีบประจุพลังปราณเข้าไป ตวาดดังกึกก้อง “เปิด!”ป้ายหยกในมือมันพลันยิงลำแสงสายหนึ่ง พุ่งทะลวงเข้าไปในชั้นเมฆหนาทึบชั้นเมฆดำหนาทึบที่เต็มไปด้วยสายฟ้ากัมปนาท พลันเงียบสนิทในบัดดล เมฆดำกลับคืนเป็นเมฆขาวดังเดิม ชั้นเมฆถดถอยไปด้านข้าง เปิดเส้นทางกว้างขวางสายหนึ่งตรงหน้าพวกมันจั่วม่อปิติยินดียิ่ง มันเหินร่างลงไปเป็นคนแรก คนอื่นๆ ทยอยติดตามลงไปเบื้องหลังกลุ่มของจั่วม่อจู่ๆ บุกรุกลงมา ทำให้ผู้คนบนเกาะแตกตื่นและสับสนวุ่นวาย แต่เมื่อซางเว่ยหมิงประกาศอย่างชัดเจนว่าสามผู้อาวุโสตระก
