มคลั่งไป ช่างน่ากลัวโดยแท้!จั่วม่ออดเห็นอกเห็นใจตาเฒ่าที่เป็นคู่มือของศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้ถอนใจเฮือกหนึ่ง มันกระทั่งอิจฉาริษยาสักเล็กน้อยยังไม่มี ความแข็งแกร่งอันน่าพรั่นพรึงของศิษย์พี่ใหญ่ถือกำเนิดขึ้นมาได้อย่างไร ไม่มีผู้ใดทราบกระจ่างไปกว่ามันอีก นั่นเป็นการสั่งสมทีละหยดทีละหยาดอย่างแท้จริง จากไม่มีสิ่งใดๆ ค่อยๆ ก้าวรุดหน้าจนมีมากมาย สิ่งเหล่านี้ไม่มีหนทางลัด!จั่วม่อทราบกระจ่างแก่ใจ สิ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่สามารถกระทำ มันไม่มีปัญญาลอกเลียนได้!
เซี่ยซานหนังตากระตุกอย่างเร่งร้อน ในใจตื่นตะลึงสุดระงับ!เหวยเสิ้งกับมันล้วนเป็นจินตันด้วยกันทั้งคู่ ผู้อื่นถึงกับอ่อนเยาว์กว่ามันเสียด้วยซํ้า แต่มันยังคงนับถือเทิดทูนเหวยซือ ฝีมือในวิถีกระบี่ของเหวยซือลํ้าลึกจนหยั่งไม่ถึง เพียงพอให้มันนับถือเลื่อมใสจนหมดใจ แต่เลื่อมใสส่วนเลื่อมใส มันกลับไม่เคยพบเห็นการโจมตีสุดแรงกำลังของเหวยซือมาก่อน!ด้วยกระบี่นี้ของเหวยเสิ้ง กระทั่งดวงตาเฉยชาไม่แยแสของจงหยู ยังบังเกิดระลอกอย่างเห็นได้ชัด!กระทั่งพวกมันยังตื่นตระหนกถึงเพียงนี้ ปฏิกิริยาของสามผู้เฒ่าตระกูลเยิ่นย่อมเป็นที่คาดคำนวณได้ พวกมันล้วนหน้าเผือดสี! ในศีรษะลั่นอึงอล ตระหนักในทันที ว่าคราครั้งนี้เตะถูกกระดานเหล็กกล้าเข้าเสียแล้ว!“เพื่อล้างแค้นให้แก่จิ้งเอ๋อร์!” เยิ่นต้าสูดหายใจลึก ปลุกปลอบกำลังขวัญ ตวาดอย่างกราดเกรี้ยวเมื่อสามารถฝึกปรือจนบรรลุด่านจินตัน ทั้งยัง
