ทุเดือดพล่านในทรวงอก! หลังจากทะลวงผ่านไปยังด่านจินตัน นอกเหนือจากประมือกับจั่วม่อเป็นครั้งคราวและประจันหน้ากับกลุ่มของอสุภประหลาดในครั้งนั้นแล้ว มันก็ไม่เคยได้ต่อสู้อย่างดุเดือดจริงจังเลยสักครั้ง!เนื่องเพราะไม่มีคู่มือที่สมนํ้าสมเนื้อ!จิตวิญญาณการต่อสู้ที่เก็บกดมาเป็นเวลานานปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด บันดาลให้เหวยเสิ้งเลือดลมเดือดพล่านกระทั่งกระบี่ดำยังไม่ยกขึ้น มันพลันสืบเท้าขวาไปข้างหน้าร่างโน้มไปเบื้องหน้าเล็กน้อย ประดุจกระบี่ที่ถูกชักออกจากฝัก!เจตจำนงกระบี่สุญตาพวยพุ่งขึ้นไปถึงชั้นฟ้า!สภาวะว่างเปล่า ไร้ซึ่งสรรพสิ่ง พลันโถมท่วมลงมาราวกับความมืดมิดของรัตติกาล ยึดถือเหวยเสิ้งเป็นจุดศูนย์กลาง ม่านสุญตาที่ไร้สรรพสำเนียงกระจายเข้าสู่รอบข้าง กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างลงไป!ทุกผู้คนรู้สึกสายตาพร่าเลือน อยู่ในสภาพคล้ายกับว่า พวกมันตกอยู่ในดินแดนแห่งห้วงมิติอันเวิ้งว้างว่างเปล่าไม่มีสรรพเสียง ไม่มีแสงสว่าง มีเพียงความเวิ้งว้างไร้ที่สุด และสภาวะสุญตาว่างเปล่าแห่งความตายนิรันดร์!เจตจำนงกระบี่ของเหวยเสิ้งห่อหุ้มทุกผู้คนไว้ภายในนั้น!จั่วม่อแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ ศิษย์พี่ใหญ่ต่อสู้จนลืมตัวเสียแล้ว! มันมือหนึ่งคว้าร่างกงซุนชา อีกมือหอบหิ้วซางเว่ยหมิง รีบทะยานออกจากที่แห่งนั้น ร่างของมันถอยห่างอย่างเร่งรีบ ต้องถอยออกไปสิบกว่าจั้ง ก่อนที่ทุกอย่างในสายตามันจะกลับเป็นปกติอีกครั้งโอ้! ศิษย์พี่ใหญ่พอคลุ้
