อ่อนน้อมถ่อมตนเป็นอย่างยิ่งไม่ได้กล่าวกันว่าผู้คนไม่ตบใส่ใบหน้าแย้มยิ้ม อีกทั้งข้า สวีเจิ้งเวยยังเป็นจินตันผู้หนึ่ง เมื่อลดตัวลงแสดงทีท่าเช่นนี้ อีกฝ่ายย่อมละอายใจเกินกว่าที่จะลงมือต่อจริงดังคาด สีหน้าเป็นปฏิปักษ์ของทั้งกลุ่มสลายคลายลงทันทีแต่แล้วยามนี้เอง สุ้มเสียงอันคุ้นเคยกลับขัดจังหวะสถานการณ์ที่กำลังผ่อนคลาย!“ท่านปู่สวี ช่วยด้วย! ช่วยจิ้งเอ๋อร์ด้วย!มันเห็นสตรีใบหน้าบวมเป่ง ผมเผ้ายุ่งสยายหลุดลุ่ย กำลังสะบัดดิ้นรนอยู่ในมือของผู้นำกลุ่ม! ตอนที่ลอบมองจากเงามืด สวีเจิ้งเวยมองเห็นอย่างชัดเจน บุรุษนี้เป็นผู้นำของกลุ่ม เป็นหนึ่งในคนที่มันไม่อาจหยั่งวัดพลังได้!ผู้เฒ่าสวีตะลึงงัน มองดูเยิ่นจิ้งที่รูปโฉมแปรเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิงด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “จิ้งเอ๋อร์? เจ้าคือจิ้งเอ๋อร์?”“ฮือฮือฮือ! ท่านปู่สวี ช่วยจิ้งเอ๋อร์ด้วย!”เยิ่นจิ้งผู้บอบชํ้าทั้งร่างกายและจิตใจ เริ่มร้องห่มร้องไห้ออกมาทันทีเห็นจั่วม่อหิ้วร่างเยิ่นจิ้งเอาไว้ในมือ ผู้เฒ่าสวีเข้าใจกระจ่างในบัดดล มันไหนเลยจะไม่ทราบถึงความเย่อหยิ่งโอหังของเยิ่นจิ้ง? นี่จะต้องเป็นเยิ่นจิ้งตอแยผู้อื่น เป็นเหตุให้นางถูกสั่งสอนคราหนึ่ง!มันสามารถเห็นได้ว่าอีกฝ่ายยังเมตตาปราณี เยิ่นจิ้งแม้ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ใบหน้าบวมชํ้า แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงอันใด ผู้อื่นเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ใช้พลังปราณ มิเช่นนั้นเยิ่นจิ้งกระทั่งชีวิตยังรักษาเอาไว้ไม่ได้ผู้เฒ่
