งความสนใจมายังสถานที่เช่นนี้ มันยังพบว่าในอาณาจักรทะเลเมฆ บรรดาเซียนกระบี่ไม่ได้โดดเด่นเหนือลํ้ากว่าผู้อื่น เห็นได้ชัดว่าที่นี่ห่างไกลจากอิทธิพลของคุนหลุนสำหรับการพักผ่อนอย่างสงบสุข อาณาจักรทะเลเมฆนับว่าเป็นสถานที่ที่ดีในเวลานี้เอง พลันได้ยินเสียงสตรีดังขึ้นจากด้านหลังอย่างกะทันหัน “โอ้ นั่นซางเว่ยหมิงมิใช่หรือ? จุ๊จุ๊ เจ้านำสิ่งใดมาขายอีกแล้วกระมัง? รอประเดี๋ยว คุณหนูผู้นี้จำได้ว่าเจ้าขายทรัพย์สมบัติทั้งหมดออกไปแล้วนี่ หรือว่าเจ้าเพิ่งขุดเจอของดีอันใดจากในกองขยะบ้านเจ้ากระมัง? ลองให้คุณหนูผู้นี้ชมดูสักครา หากคุณหนูผู้นี้ถูกใจ ข้าผู้เป็นคุณหนูอาจจะโยนเศษอาหารให้แก่เจ้าสักเล็กน้อย!”ถ้อยคำโหดร้ายรุนแรงเหล่านี้ ทำให้ซางเว่ยหมิงใบหน้าแดงกํ่าด้วยความเดือดดาล สองมือเกร็งแน่นโดยไม่รู้ตัวจั่วม่อหันกลับไปมอง เห็นโฉมสะคราญที่งดงามจนชวนตะลึงผ่านเข้ามาในสายตามัน นางคิ้วโก่งดุจเดือนเสี้ยว ริมฝีปากบางจมูกโด่งเชิด ใบหน้านางเต็มไปด้วยอาการเหยียดหยามดูแคลนจ้องมองไปที่ซางเว่ยหมิง มุมปากประดับรอยยิ้มเบาบางแทบมองไม่เห็นโฉมสะคราญเชิดหน้า เยื้องย่างกรีดกราย แหวนและจี้ที่นางสวมใส่กระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ผู้ดูแลร้านเมื่อพบเห็นสตรีนางนี้รีบคารวะทักทายด้วยสีหน้าท่าทีนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง “คุณหนูเยิ่น!”คุณหนูเยิ่นคล้ายไม่ได้ยินพวกมัน นางสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย กรีดกรายเข้าไปถึงเบื้องหน้าซางเว่ยหมิง กวาดม
