มันควบตะบึงไปยังด้านหน้าสุดแรงกำลัง!ทหารปิศาจที่ด้านหน้าตวาดอย่างโกรธเกรี้ยวเป็นเสียงเดียวกัน โดยไม่รีรอลังเล พวกมันโถมตามซีเหย่ไปติดๆ ทะยานตรงไปยังเรือดำอย่างหักโหม!ในเวลานี้เอง ซีเหย่กับหลานชิงพลันรู้สึกสายตากระจ่างจ้าเห็นลำแสงกระบี่หลากสีสันหลายพันสายบานสะพรั่ง กลบกลืนท้องฟ้าของพวกมันไป ทัพปิศาจได้แต่แตกตื่นสุดระงับ!ความเย็นเยียบเสียดกระดูกปิดฟ้าคลุมดิน บันดาลให้พวกมันมือเท้าเย็นเฉียบ!ซีเหย่พลันแผดคำรามอย่างกราดเกรี้ยว ดวงตาแทบเป็นสีเขียวเจิดจ้าอย่างสมบูรณ์ ร่างควบตะบึงไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต!หลานชิงตาไว มือยิ่งเร็วกว่า รีบกระชากซีเหย่ไว้ทันควันตวาดใส่หน้า “ส่งข่าวกลับไป! เดี๋ยวนี้! รีบส่งข่าวกลับไปให้ต้าเหริน!”ซีเหย่สะท้านขึ้นทั้งร่าง บังเกิดปฏิกิริยาทันที เหลือบมองหลานชิงอย่างสำนึกขอบคุณแวบหนึ่ง แล้วรีบล้วงแมลงดำออกมาจากอกเสื้อ มันพริ้มตาหลับลง อึดใจต่อมา เลือดหยดหนึ่งไหลลงมาจากปลายนิ้วของมัน ซีเหย่หยดเลือดลงบนหัวของแมลงเกราะแข็งตัวนั้น หยดเลือดแทรกซึมเข้าไปในศีรษะของแมลงเกราะแข็งอย่างเร่งร้อนแมลงเกราะแข็งกรีดเสียงแหลมเล็ก จากนั้นหายวับไปจากมือของซีเหย่อย่างกะทันหัน
แหงนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยลำแสงปราณกระบี่ เหลียงเวยไม่ได้รู้สึกตัวว่าแขนขาของมันก็เย็นเฉียบจนแข็งทื่อ ในใจมีเพียงความคิดเดียวนี่เป็นแผนสมรู้ร่วมคิด! แผนสมคบคิดของซิวเจ่อ!การลอบโจมตีอันร้ายกาจและชั่วร้าย!เหลียงเ
