ายวับไปจากที่!เหล่าป่านหายไปโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า!ในเวลาเดียวกัน สังหรณ์อันตรายกรีดร้องระงม แต่ไม่ทันจะได้ตอบสนอง มันรู้สึกราวกับว่าถูกเรือขนส่งทาสทั้งลำ พุ่งเข้าชนด้วยความเร็วเต็มพิกัดปัง!ม้าฝานผู้น่าสงสารปลิวลิ่วดุจว่าวสายป่านขาดม้าฝานร่างกลิ้งหลุนๆ กลางอากาศไม่หยุดยั้ง แสงวิบวับจากทรายผลึกทองกวาดผ่านใบหน้าสับสนเลื่อนลอยของมันเป็นครั้งคราว แรงกระแทกแม้ไม่รุนแรงเท่าใด แต่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไม่อนุญาตให้ผู้ใดต้านทานนี่มันเกิดอะไรขึ้น… …เพิ่งฟื้นคืนสติได้ไม่นาน ม้าฝานยังสับสนงุนงงอยู่ไม่น้อยความคิดจิตใจไม่ปราดเปรียวเท่าที่ควร เหนียนลู่กับเหลยเผิงหัวร่อดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนพื้น หัวร่อพลางตบพื้นทรายพลาง ราวกับจะขาดใจตายเสียให้ได้ เห็นฉากนี้ เสียงโห่ฮาและผิวปากอย่างถูกอกถูกใจดังสนั่นหวั่นไหวไปทั้งค่าย“สมกับที่เป็นม้าฝาน ท่าม้วนตัวตีลังกายี่สิบแปดตลบนี้ ท่วงท่าสภาวะนี้ ระดับความยากเกรงว่าบรรลุขั้นสามจุดศูนย์สมบูรณ์แบบ… …”“วาววาว ท่าระเบิดไร้ไมตรีของต้าเหริน! น่าดูชมยิ่ง! ชมดูคราใดก็กระชากขวัญวิญญาณข้านัก!”“โอ้โอ้โอ้ เหยื่อรายที่ยี่สิบ!”ฟังถ้อยคำประดานี้ ม้าฝานเข้าใจกระจ่างทันที มันถูกเหลยเผิงกับเหนียนลู่หลอกลวงเข้าให้! ยังคงม้วนกลิ้งอยู่กลางอากาศ ม้าฝานร่างพลันแผ่กว้างเหมือนวิหคยักษ์กางปีก ถลึงจ้องเหลยเผิงกับเหนียนลู่บนพื้นอย่างกราดเกรี้ยวเหลยเผิงกับเหนียนลู่สบตากันวูบ รํ่าร้องอย่างพร้อมเพร
