าก” จากนั้นถามอย่างงุนงง “มีเพียงเหตุผลเดียวที่จำต้องพัฒนาทักษะยุทธ์เหล่านี้จนกลายเป็นลึกลํ้าซับซ้อนนั่นคือพลังปราณธรรมชาติกลายเป็นสิ่งหายาก หรือว่าในยุคสมัยนี้พลังปราณธรรมชาติด้านนอกกลายเป็นเบาบางมากใช่หรือไม่?”“ในยุคสมัยของท่านพลังปราณธรรมชาติหนาแน่นสมบูรณ์มากหรือ?” จั่วม่อย้อนถามอย่างใคร่รู้“ในยุคสมัยของเรา ไม่เคยต้องกังวลสนใจกับพลังปราณธรรมชาติ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดทราบด้วยตัวเองว่าจะดูดซับพลังปราณธรรมชาติได้อย่างไร นี่เป็นความสามารถแต่กำเนิด” อสุภประหลาดแถลงไข“จริงดังคาด” จั่วม่อคาดไว้แล้วว่าคำตอบจะเป็นเช่นนี้ หาได้ประหลาดใจไม่ ทรัพยากรไหนเลยจะอยู่ยงคงกระพัน ยิ่งใช้ก็มีแต่ยิ่งหมดลง หลังจากผ่านการใช้อย่างต่อเนื่องหลายหมื่นปี ต่อให้เป็นทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด ก็คงจะหลงเหลือไม่มากแล้วอสุภประหลาดกล่าวว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ไม่ต้องแปลกใจว่าไฉนข้ารู้สึกอ่อนแอลง ที่แท้พลังปราณธรรมชาติลดน้อยถอยลงไปมาก” มันพึมพำ “ใช่ เวลายาวนานมากเกินไป”จู่ๆ มันก็เงยหน้าขึ้นถาม “เวลานี้มีกี่ชาติพันธุ์?”“กี่ชาติพันธุ์?” จั่วม่อใบหน้างงงวยอสุภประหลาดเพ่งดวงตาสีเทาจ้องหน้าจั่วม่อ “ต้องมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่เหมือนกับเจ้าอยู่”จั่วม่อพอฟังค่อยกล่าวอย่างเข้าใจ “ท่านใช่หมายถึงอสูรปิศาจหรือไม่?”“อสูรปิศาจ?”“เผ่าพันธุ์อสูร ส่วนใหญ่ถือกำเนิดจากแก่นสารของพืชเผ่าพันธุ์ปิศาจมาจากสัตว์ป่า ส่วนพวกเราเป็นมนุษย์”อสุภประหลาดเ
