งียบงันไปนาน จากนั้นค่อยพึมพำ “ที่แท้เป็นเช่นนี้”จั่วม่อไม่ทราบว่า ‘ที่แท้เป็นเช่นนี้’ ของอสุภประหลาดหมายความว่าอย่างไร มันถามอย่างอยากรู้อยากเห็น “ในยุคสมัยของท่านมีอสูรปิศาจหรือไม่?”ยุคสมัยโบราณกาลห่างไกลจากปัจจุบันมากเกินไป บันทึกเรื่องราวสมัยโบราณยิ่งมีอยู่น้อยนิดจนน่าเวทนา ทุกผู้คนไหนเลยจะไม่กระหายใคร่รู้ได้อสุภประหลาดสั่นศีรษะ เล่าว่า “ในสมัยของเรา แม้จะมีหลายชาติพันธุ์ แต่มีสิ่งมีชีวิตเพียงอย่างเดียวเท่านั้น รูปโฉมไม่ได้ผิดแผกแตกต่างกันมากนัก สิ่งมีชีวิตแทบทั้งหมดสามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างหน้าตาได้ตามต้องการ ชาติพันธุ์มนุษย์เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น แทบไม่มีสิ่งใดแตกต่างจากชาติพันธุ์อื่นๆเพียงแต่พวกมันอ่อนแอยิ่ง”“อ่อนแอ?” จั่วม่อดวงตาเบิกกว้างเท่าไข่ห่าน เต็มไปด้วยความไม่เชื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์น่ะหรืออ่อนแอ จะเป็นไปได้อย่างไร? ยุคนี้อาณาจักรมนุษย์แทบจะเทียบเท่ากับจำนวนอาณาจักรของอสูรปิศาจรวมกันด้วยซํ้า ในด้านของสุดยอดฝีมือ จำนวนสุดยอดฝีมือฝ่ายซิวเจ่อก็เหนือลํ้ากว่าอสูรปิศาจมากในมหานครนภาโลหิต ซิวเจ่อไล่ล่าอสูรปิศาจมานานหลายพันปี! เป็นเวลาหลายพันปีที่อสูรปิศาจเป็นเพียงเหยื่อของมนุษย์ไม่น่าแปลกใจเลยที่จั่วม่อคิดว่ามันฟังผิดพลาด มนุษย์น่ะหรือที่อ่อนแอในยุคสมัยโบราณ?“อสูรปิศาจที่เจ้ากล่าวถึง ในยุคสมัยนั้นพวกมันมีพรสวรรค์เลิศลํ้ามาก สิ่งมีชีวิตหลายเผ่าครอบครองพลังอำนาจมากมายตั้
