หลอมสร้างเรือใหญ่ ก็ทำไปสิ” จั่วม่อตอบไปตามสัญชาตญาณ คล้ายยังไม่ได้สติอย่างสมบูรณ์ซุนเป่ากัดฟัน กล่าวสืบต่อ “เราตั้งใจจะหลอมสร้างเรือสมบัติทรายผลึกทองทั้งลำ!”“เรือสมบัติทรายผลึกทอง… …ทั้งลำ… …” จั่วม่อทวนคำอย่างมึนงง แล้วเบิกตาโพลงอย่างฉับพลัน “ประเดี๋ยวก่อน… …เจ้าว่าอะไรนะ?”“เรากำลังวางแผนจะใช้ทรายผลึกทอง สร้างเรือใหญ่ลำหนึ่ง! เรือสมบัติยักษ์ที่สามารถรองรับพวกเราทุกคน!” ซุนเป่าเงยหน้าจ้องมองจั่วม่อ ดวงตาสาดประกายร้อนแรงจั่วม่ออ้าปากหวอ เหม่อมองซุนเป่าอย่างโง่งม“ต้าเหริน ต่อไปการเดินทางของเราจะยิ่งต้องเผชิญกับอันตรายร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ ลำพังเรือขนส่งทาสของพวกเราไม่สามารถยืนหยัดได้ตลอดรอดฝั่งแน่ นอกจากนี้เรายังมีทรัพยากรทรายผลึกทองที่ไม่มีหมดสิ้นอยู่ตรงนี้! นี่เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทานให้แก่เรา! ไฉนเราไม่ใช้โอกาสนี้ หลอมสร้างเรือใหญ่ที่สามารถแก้ปัญหาทุกสิ่งพร้อมกันเล่า?” ซุนเป่ากล่าวอย่างไม่กลัวเกรงเนิ่นนานให้หลัง จั่วม่อค่อยฟื้นสติสมบูรณ์ ดวงตาเป็นประกายขึ้นเรื่อยๆ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นคึกคักถูกแล้ว!หากพวกมันสามารถใช้ทรายผลึกทองหลอมสร้างเรือใหญ่จั่วม่อเพียงแค่คิด ยังรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านแทบระเบิด ทรายผลึกทองที่โลกภายนอกนับขายกันเป็นเม็ด แต่มันสามารถใช้หลอมสร้างเรือใหญ่ทั้งลำ!ช่างเป็นความคิดที่บ้าคลั่งที่สุด!จั่วม่อดวงตาลุกวาวจ้า กล่าวอย่างดุเดือด “หลอมสร้างมัน! ไฉนเราจะไม่สร้างเล
