พวกจั่วม่อ เรื่องนี้ทั้งดีและไม่ดีไปพร้อมกันหากอสุภประหลาดมีสติปัญญา นี่หมายความว่ามีโอกาสสื่อสารเจรจากับพวกมัน นี่เป็นเรื่องดี แต่ก็อาจหมายความว่าหากการเจรจาล้มเหลว จากนั้นพวกจั่วม่อจะต้องต่อกรกับศัตรูที่ร้ายกาจยิ่งขึ้น ศัตรูที่มีสติปัญญาไม่ต้องสงสัยเลยว่ารับมือได้ยากกว่าเดิม“ท่านเข้าใจวาจาข้าหรือไม่?” จั่วม่อพยายามถาม“ซี่ ซี่.. …ฮื่อ ฮื่อ… …” เสียงแหบพร่าราวกับดังออกจากลำคอของสัตว์ร้าย อสุภประหลาดในที่สุดสีหน้าแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยมันคล้ายพยายามคิดทบทวนบางสิ่ง แต่ใบหน้าอัปลักษณ์น่ากลัวนี้พอเปลี่ยนสีหน้า กลับยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิมจั่วม่อสะดุ้งสุดตัว หากพวกมันตอแยอสุภประหลาดมีโทสะเกรงว่าไม่ใช่เรื่องล้อเล่นจริงๆ แล้ว ระดับพลังที่กระทั่งผูเยายังไม่อาจหยั่งวัด แน่นอนว่าพวกมันไม่ใช่คู่ต่อสู้!“ซื่อซื่อ มนุษย์… …เจ้าเป็นมนุษย์… …”อสุภประหลาดดวงตาทอประกายอารมณ์ความรู้สึกอย่างรุนแรง แต่สุ้มเสียงยังคงแหบพร่าแต่จั่วม่อไหนเลยจะไม่เข้าใจ รีบกรีดไม้กรีดมือ พยักหน้ารับรัวเร็ว “ใช่แล้ว ใช่แล้ว ใช่แล้ว ข้าเป็นมนุษย์ ข้าเป็นมนุษย์”ฉากอันแปลกประหลาดตรงหน้านี้ ทำเอาบรรดาลูกสมุนด้านหลังจั่วม่อตะลึงลาน พวกมันอ้าปากหวอ ใบหน้าอึ้งงัน คนที่ขวัญกล้าบังอาจอดหัวร่อคิกคักไม่ได้ การสนทนานี้พิลึกกึกกือโดยแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำตอบของต้าเหริน ฟังดูน่าตลกจริงๆได้ยินเสียงหัวร่อเบาๆ จากด้านหลัง จั่วม่อทราบทันทีว่
