ขื่นไม่น้อย เทียบกับเซียวม่อเกอ มันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงสุกรตัวหนึ่งพวกมันห่างชั้นกันเสียจนมันไม่อาจรวบรวมกำลังขวัญ ยกตัวเองขึ้นเปรียบเทียบเสียด้วยซํ้าจีลี่หวี่สังเกตเห็นสีหน้าของผู้เป็นน้องชาย นางงงงันวูบจากนั้นพลันเข้าใจกระจ่าง จึงกล่าวเบาๆ ว่า “ข้าคิดว่าพวกเราทั้งหมดผิดพลาดตั้งแต่แรก”“ผิดพลาดเรื่องใด?” จีเฉิงงุนงง“ประวัติความเป็นมาของเซียวม่อเกอยังคงไม่มีผู้ใดล่วงรู้หลายคนเข้าใจว่ามันมีชาติกำเนิดตํ่าต้อย ไม่มีรากฐานหรือผู้หนุนหลัง” กล่าวถึงตรงนี้ ใบหน้างามลํ้าฟ้าสั่นไปมาเบาๆ กล่าวสืบต่อว่า“ดูจากยามนี้ ข้อสันนิษฐานนี้สมควรผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัยเซียวม่อเกอไม่ได้มีชาติกำเนิดตํ่าต้อย ประวัติความเป็นมาของมันจะต้องไม่รวบรัดธรรมดา มันกระทั่งอาจมีชาติกำเนิดที่ยิ่งใหญ่จนใครๆ ก็คาดไม่ถึง!”“เพราะเหตุใด?” จีเฉิงยังไม่ฟื้นตัวจากอาการตื่นตกใจ“ต่อให้มันมาจากชาติกำเนิดตํ่าต้อย ก็ยังมีความเป็นไปได้ที่จะครอบครองศาสตร์อสูรอันทรงพลัง แต่หากมันเป็นแม่ทัพบัญชาการศึก มันจะมีที่มารวบรัดธรรมดาได้อย่างไรเล่า? เซียวม่อเกอสมควรถือกำเนิดจากชนชั้นสูง หรือไม่ก็มีเหล่าซือที่มีชื่อเสียง!” จีลี่หวี่แยกแยะ“กล่าวเช่นนี้ก็มิผิด” จีเฉิงเข้าใจทันที“ชาติดำเนิดของคนผู้นี้อาจสูงส่งกว่าตระกูลจีเรา ทั้งยังมีประวัติศาสตร์อันลึกลํ้ายาวนาน!” จีลี่หวี่สรุปอย่างเชื่อมั่นจีเฉิงใบหน้าซีดขาวในที่สุดค่อยมีสีเลือดขึ้นมาบ้าง เ
