มื่อคิดได้เช่นนี้ มันรู้สึกดีขึ้นมาก“ข้าหวังให้เป็นเช่นนี้จริงๆ!”
“เป็นอย่างไร? การแสดงของข้าไม่เลวเลยใช่หรือไม่?”จั่วม่อถามเว่ยอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องเว่ยแย้มยิ้มเล็กน้อย “ยอดเยี่ยมยิ่ง!”จั่วม่อจะไม่หลงกลสีหน้าท่าทีสุภาพถ่อมตนของเว่ยอีกต่อไป ต่อหน้าผูเยาจอมกลอกกลิ้งเจ้าเล่ห์ เว่ยย่อมต้องเล่นบทบาทวิญŜูชน เว่ยยังเป็นบุคคลที่ยึดมั่นในความเชื่อมั่นศรัทธาของตนแต่เรื่องคราวนี้ทำให้จั่วม่อตระหนักว่า ในหมู่พวกมันทั้งสาม เจ้าผู้นี้เป็นคนที่มีฝีมือในการหลอกลวงตบตาผู้คนสูงส่งที่สุดเต็มไปด้วยความสัตย์ซื่อเที่ยงธรรม สง่าราศีอันเคร่งขรึม… …ต่อให้กล่าวหลอกลวงคำโต สายตาของเว่ยยังคงเต็มไปด้วยความสัตย์ซื่อจริงใจ จั่วม่อถึงกับกังขาเต็มที่ ว่าเจ้าผู้นี้ยามกระทำเรื่องราวที่ไม่อาจสู้หน้าผู้คน ใบหน้าจะต้องยังคงเคร่งครัดจริงใจเช่นนี้แน่เจ้าผู้นี้เป็นสุดยอดแห่งความปลิ้นปล้อนสับปลับโดยแท้!แต่จะอย่างไรต้องยอมรับว่า หลังจากผ่านการอบรมสั่งสอนจากเว่ย การแสดงของจั่วม่อเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบจริงๆ“สมควรทำอย่างไรต่อไป?” จั่วม่อถามผูเยาอย่างสนอกสนใจ “คงไม่ให้ข้าต่อกรกับมันจริงๆ กระมัง?”“ไม่ต้อง ไม่ต้อง” ผูเยาใบหน้าเผยรอยยิ้มเย่อหยิ่งลำพองจากนั้นรอยยิ้มเปลี่ยนเป็นลี้ลับ “เจ้าจะได้รู้ในไม่ช้า!”
เรื่องที่เซียวม่อเกอท้าสู้อวี้เหิงต่อหน้าคนทั้งโลกกลายเป็นหัวข้อร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆศาสตร์อสูรบันทึกภาพในเหตุการณ์หนึ่งพิชิตสี่ได
