ท่านั้น
“กองพลปฐพีหนักหน่วง?” จั่วม่อฉงนงงงวย แต่พอเห็นสีหน้าท่าทีของเหล่าผู้คนที่ล้อมกรอบมันทั้งสี่ ใบหน้ามันก็เย็นชาลงทันที“หมายเกณฑ์ส่งไปให้แก่ผู้ติดตามของท่านที่นับถือแล้วนางเรียกว่าหนานเยว่ โปรดไปรายงานตัวที่ฐานทัพของกองพลปฐพีหนักหน่วงภายในสิบวัน” หนึ่งในคนทั้งสี่จ้องมองจั่วม่อ กล่าวด้วยเสียงทุ้มลึก มันไม่ทราบว่าคนผู้นี้ตอแยผู้ใด แต่สำหรับพวกมันนี่เป็นคำสั่งที่เหนือทุกสิ่ง“ข้าไม่รู้จักกองพลปฐพีหนักหน่วงอะไรนั่น ทั้งยังไม่สนใจแม้แต่น้อย!” จั่วม่อสีหน้าเย็นเยียบแม้ว่ามันไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายไฉนมาเสาะหามัน แต่ในความเห็นของมัน อาศัยสีหน้าท่าทีของคนเหล่านี้ก็เพียงพอจะบ่งบอกถึงปัญหา ถูกสี่คนล้อมเอาไว้อย่างแน่นหนา มันหาได้หวาดหวั่นพรั่นพรึงไม่“เจ้าคิดขัดขืนคำสั่งของกองทัพ?” คนที่กล่าววาจาสีหน้ามืดคลํ้าลง แววตาดุร้ายขึ้นทันทีอีกสามคนล้วนถลึงมองอย่างดุดัน ร่างสะอึกเข้ามาข้างหน้า พลังฆ่าฟันพุ่งเป้าไปยังจั่วม่อทันที แม้ว่าพวกมันเคยได้ยินว่าจั่วม่อสร้างคุกกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างขึ้นมาใหม่แต่ในสายตาของทหารอสูรนักรบ นี่ไม่นับเป็นอะไรได้ อัจฉริยะเหล่านี้เปราะบางเหมือนฟองอากาศ หากถูกวางไว้ในสนามรบเพียงกระแทกเบาๆ ก็แตกระเบิดไปทหารอสูรที่เป็นผู้นำกลุ่มหัวร่อเย้ยหยัน สายตาที่มันมองจั่วม่อไม่ต่างจากมองลูกแกะน้อยที่รอถูกเชือด ต่อให้อยู่ในคุกสิบนิ้ว มันก็ไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนบทเรียนแก่อีกฝ่าย
