จั่วม่อได้รับข้อความจากหมิงเจวี๋ยจื่อ สีหน้ากลายเป็นตื่นเต้นคึกคัก เต็มไปด้วยความหวัง ในจดหมายแจ้งว่าหมิงเจวี๋ยจื่อได้พบเบาะแสสำคัญบางอย่างไม่มีสิ่งใดสามารถทำให้จั่วม่อปิติยินดีได้เท่านี้ และไม่มีสิ่งใดเร่งด่วนไปกว่านี้ มันกระทั่งไม่แวะหาหนานเยว่กับคังเจ๋อด้วยซํ้าหมิงเจวี๋ยจื่อปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว มันเพียงกวาดตามองแวบเดียวก็จดจำจั่วม่อได้ “ท่านเซียวม่อเกอ ข้าคือหมิงเจวี๋ยจื่อ”จั่วม่อรู้สึกว่าคนผู้นี้คุ้นตาอยู่บ้าง แต่มันย่อมจดจำไม่ออกว่าหมิงเจวี๋ยจื่อเคยยิ้มให้มันหนหนึ่ง ยามนี้ได้แต่คารวะตอบอย่างสุภาพ “ท่านหมิงเจวี๋ยจื่อสบาย”หมิงเจวี๋ยจื่อไม่พูดพล่ามทำเพลง ร่ายศาสตร์อสูรบันทึกภาพออกมาทันที“ในนี้คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับมหาสงครามปิดผนึกล้างเผ่าพันธุ์” หมิงเจวี๋ยจื่อกล่าว “สงครามครั้งนี้เป็นเรื่องเก่าแก่โบราณเกินไปจริงๆ มีบันทึกน้อยมากที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ข้าต้องขออภัยยิ่ง นี่เป็นข้อมูลข่าวสารทั้งหมดเท่าที่ข้าจะสามารถหาได้แล้ว”จั่วม่อรีบกวาดตาอ่านเนื้อหาภายในศาสตร์อสูรบันทึกภาพอย่างรวดเร็วยุคสมัยที่เกิดมหาสงครามปิดผนึกล้างเผ่าพันธุ์ไม่เป็นที่ประจักษ์ชัด แต่สมควรอยู่ในช่วงสองหมื่นห้าพันปีมาแล้ว มันเกิดขึ้นในสถานที่ที่เรียกว่าอาณาจักรชื่อเหิง (สัตย์ซื่อชั่วกาล) ว่ากันว่าเนื่องเพราะเกิดการต่อสู้สะท้านฟ้าสะเทือนดินขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับแม่นํ้าอาณาจักร ปากทางแม่นํ้าอาณาจักรถูกท
