ำลายในระหว่างการต่อสู้ นับแต่นั้นมาอาณาจักรชื่อเหิงก็ไม่อาจเข้าถึงได้อีก สาบสูญไปจากแผนที่อาณาจักรตลอดกาลจั่วม่อเพ่งมองแผนที่อาณาจักรสมัยโบราณจนแทบทะลุแผนที่อาณาจักรฉบับนี้เก่าแก่โบราณยิ่ง สายตาของจั่วม่อเลื่อนไปยังอาณาจักรหลายแห่งที่อยู่รายรอบอาณาจักรชื่อเหิงจากสิ่งเหล่านี้ มันสมควรประเมินตำแหน่งของอาณาจักรชื่อเหิงได้อาณาจักรเทียนเจ๋อ อาณาจักรซานเหวินและอาณาจักรเย่าฮุย ทั้งสามอาณาจักรนี้อยู่ติดกับอาณาจักรชื่อเหิง(อาณาจักรเทียนเจ๋อ – ฟ้าโค้ง อาณาจักรซานเหวิน – ขุนเขาตำรา อาณาจักรเย่าฮุย – โชติช่วงส่องสว่าง)“เจ้าทราบหรือไม่ หากเทียบกับแผนที่อาณาจักรในปัจจุบัน อาณาจักรชื่อเหิงสมควรอยู่ในตำแหน่งใด?” จั่วม่อหันไปถามหมิงเจวี๋ยจื่อ“สมควรอยู่ในพื้นที่ของมหานครนภาโลหิต!” หมิงเจวี๋ยจื่อเตรียมการมาอย่างพรักพร้อม “อาณาจักรชื่อเหิงสาบสูญไปเป็นเวลานานมากแล้ว ดังนั้นยากจะระบุตำแหน่งที่แน่นอน แต่อาณาจักรเทียนเจ๋อกับอาณาจักรเย่าฮุยปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมหานครนภาโลหิต ส่วนอาณาจักรซานเหวินเป็นดินแดนของซิวเจ่อ จัดเป็นหนึ่งในพื้นที่อันตรายยิ่ง หากเราใช้สามอาณาจักรนี้เป็นจุดอ้างอิง อาณาจักรชื่อเหิงสมควรอยู่ในแถบชายแดนของมหานครนภาโลหิต เคยมีผู้คนไปสำรวจพื้นที่แถบนั้นมาก่อน แต่ไม่มีผู้ใดค้นพบการดำรงอยู่ของอาณาจักรชื่อเหิง”คำถามอันแปลกประหลาดเหล่านี้ ยิ่งทำให้หมิงเจวี๋ยจื่อเชื่อมั่นว่าเซียวม่อเกอกำลังสื
