ต ราวกับเทพมารทะยานขึ้นจากอเวจีเหล่าสัตว์ร้ายวิญญาณภูตเผยท่าทีระแวดระวัง พวกมันคู้ร่างลง ขู่คำรามอย่างต่อเนื่องดวงตาสีแดงเข้มจ้องมองจั่วม่อตาเขม็ง แต่พวกมันไม่มีกำลังขวัญพอที่จะก้าวมาข้างหน้าอีกจั่วม่อเพ่งสายตาที่เต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน ร่างหายวับไปจากที่เหล่าสัตว์ร้ายวิญญาณภูตตื่นตระหนกวูบ แยกย้ายกระจัดกระจายออกไปในบัดดลทันใดนั้นเอง หัตถ์หุ้มเกราะข้างหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของสัตว์ร้ายวิญญาณภูตตนหนึ่ง ทันทีที่ปรากฏขึ้น มือข้างนั้นก็ตบฟาดลง สัตว์ร้ายวิญญาณภูตรู้สึกพลังมหาศาลกดทับลงมามันไม่สามารถขยับตัว! ถึงยามนี้มันเริ่มแตกตื่นลนลาน ขู่คำรามอย่างเร่งร้อน สี่เท้าตะกุยใส่พื้นอย่างบ้าคลั่ง ดิ้นรนต้านทานหัตถ์ยมฑูตอันน่าพรั่นพรึงข้างนี้สุดชีวิต!หัตถ์หุ้มเกราะข้างซ้ายของจั่วม่อกดค้างอยู่เช่นนั้น ไม่ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่ส่วนเสี้ยวหัตถ์ขวากำเป็นหมัด เงื้อขึ้นสุดล้า“ไปลงนรกเสียเถอะ!”จั่วม่อตวาดก้อง ดวงตาแดงฉานเพิ่มเค้าความดุร้ายป่าเถื่อนอย่างสมบูรณ์ หมัดขวาทุบลงบนศีรษะของสัตว์ร้ายวิญญาณภูตชะตาขาดอย่างหนักหน่วงปัง!สัตว์ร้ายวิญญาณภูตร่างแข็งทื่อ“ไปลงนรกเสียเถอะ!”ปัง!“ไปลงนรกเสียเถอะ!”ปัง!จั่วม่อผู้คลุ้มคลั่งตวาดกึกก้องไม่ขาดสาย กระหนํ่าหมัดรัวใส่ศีรษะของสัตว์ร้ายวิญญาณภูตดุจห่าฝนสาดเท อย่างช้าๆ ร่างกายของสัตว์ร้ายวิญญาณภูตชะตาขาดค่อยๆ กลายเป็นพร่าเลือนปัง!หมัดของจั่วม่อทะลวงผ่านศีรษะของสัตว์ร้า