่ออกมา อารมณ์ของทุกคนก็กลายเป็นเขม็งตึงเครียดกองพลเพลิงเดือดของเหยียนซังต้าเหรินขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมหาญดุดัน แต่พวกมันถึงกับพินาศสิ้นทั้งกองทัพ เช่นนั้นแล้วศัตรูจะเข้มแข็งสักเพียงใด?เหล่าอสูรในที่สุดค่อยจดจำได้ ว่าซิวเจ่อครอบครองมหานครนภาโลหิตมายาวนานถึงสามพันปี สามพันปี! ต่อให้มหานครนภาโลหิตไม่เหมาะสมต่อการต่อสู้ของซิวเจ่อ พวกมันยังคงคุ้นเคยกับสถานที่ประดุจสวนหลังบ้านของพวกมันเอง
กลุ่มแสงบนฝ่ามือแปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง จั่วม่อระมัดระวังยิ่งเพียะ ลำแสงดับสลายไปจั่วม่อสั่นศีรษะ ยังคงไม่ได้ผล มันพยายามนึกถึงความรู้สึกที่ใช้หัตถ์คว้าจับกระจ่างแจ้งจับเอาไว้ได้ในวันนั้น คลับคล้ายเข้าใจบางสิ่ง แต่ไม่อาจบ่งบอกบรรยายได้ มันทราบว่านี่เป็นเพราะมันยังไม่ได้มีความเข้าใจที่ลึกซึ้งพอ ความเข้าใจที่คลุมเครือเช่นนี้ ยังต้องสั่งสมให้มากกว่านี้ดูเหมือนมันจะต้องเสาะหาเสี่ยวหงหงอีกรอบแล้วม่อหรูหั่วที่น่าสงสาร มันความจริงเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงไม่น้อย แต่เนื่องจากทั้งร่างเป็นสีแดงจั่วม่อจึงเรียกมันติดปากว่าเสี่ยวหงหง หากม่อหรูหั่วได้ยินชื่อเล่นนี้ มันไม่โถมเข้ามาเสี่ยงชีวิตก็แปลกไปแล้วจั่วม่อเดิมทีตั้งใจจะใช้สนามประลองในคุกมาฝึกปรือศาสตร์อสูรของมัน แต่ถึงตอนนี้ก็ไม่มีความคิดใหม่ๆ ใด มันตัดสินใจไม่ลากถ่วงอีกต่อไปขอเพียงไม่ได้เปิดศึกทลายคุก การผ่านด่านสำหรับมันแล้วลำบากเพียงยกมือเท่านั้นมันได้รับสิทธิ์เข้
