าไปยังคุกชั้นสามอย่างรวดเร็วมันคิดว่าวันนี้ใช้เวลาในคุกสิบนิ้วมากเพียงพอแล้ว จึงกวาดจิตสำนึกผ่านรอยประทับวิญญาณ พบว่าคังเจ๋อกับหนานเยว่ล้วนอยู่กันทั้งคู่ มันมุ่งหน้ากลับไปยังกระดานหมากรุกสัตว์ร้ายแดนร้างทันทีเมื่อจั่วม่อพบหน้าคังเจ๋อกับหนานเยว่ ค่อยพบว่าทั้งคู่มีสีหน้าสลดหดหู่และวิตกกังวลเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน“มีเรื่องอันใด?” จั่วม่อถามอย่างสงสัยใจ “เกิดอะไรขึ้นหรือไม่?”คังเจ๋อบอกเล่าข่าวการปราชัยที่แนวหน้าด้วยเสียงตํ่าลึก หนานเยว่ที่ด้านข้างเผยสีหน้าหวาดวิตก พวกมันอาศัยอยู่ในภพอสูร หากกองทัพอสูรพ่ายแพ้ ชีวิตของพวกมันจะกลายเป็นเลวร้ายลงกว่าเดิม พวกมันเพิ่งจะเห็นความหวังสายหนึ่ง แต่หากภพอสูรกลายเป็นอลหม่านวุ่นวายอีกภายใต้รังย่อยยับ ไหนเลยยังหลงเหลือไข่ที่สมบูรณ์?หลังจากคังเจ๋อบอกเล่าจนครบถ้วน จั่วม่อยืนตะลึงงันอยู่กับที่ ในใจมีเพียงความแตกตื่นตกใจอย่างรุนแรงเนิ่นนานหลังจากนั้น มันค่อยตั้งสติได้ปฏิกิริยาแรกของมันคือ จะเป็นไปได้อย่างไร?มันพบเห็นความแข็งแกร่งอันเกรียงไกรของกองทัพอสูรด้วยสายตาตนเอง อาณาจักรนภาจันทร์ อาณาจักรขุนเขาน้อย ไม่ใช่ว่าซิวเจ่อล้วนพากันหลบหนีอย่างลนลานหรอกหรือ? เหล่าสำนักใหญ่พอได้ยินข่าวการบุกรุกของกองทัพอสูร ยังพากันหลบลี้หนีหน้า สุดท้ายมิใช่หลบหนีไปยังอาณาจักรคลื่นเรืองรองดุจสุนัขสูญเสียเจ้าของหรอกหรือ หลังจากนั้น จั่วม่อยังถึงกับสูญเสียความเชื่อมั่นในคุนหลุนอ