(ม่อหรูหั่ว – ไม่เหมือนไฟ)ที่ราบสูงลาดชันแห่งนั้นทั้งรกร้างและแร้นแค้นยิ่ง เห็นวัชพืชเหี่ยวแห้งปกคลุมทุกหนทุกแห่ง พื้นดินเต็มไปด้วยหินกรวด ไม่มีขุมกำลังใดคิดจะสนใจสถานที่ทุรกันดารอันแห้งแล้งนี้ แต่ตระกูลเถิงแห่งสวรรค์แดนใต้อาศัยอยู่ที่นี่เองหนานเยว่ทำเหมือนเช่นทุกครั้ง ร่างพุ่งลิ่วไม่หยุดยั้ง อันที่จริงพื้นที่แถบนี้ไม่มีแหล่งนํ้าที่อุดมสมบูรณ์อยู่ใกล้เคียง ในอากาศทั้งแห้งแล้งและร้อนลวก สภาพแวดล้อมเช่นนี้ไม่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของพวกมันเลย ตระกูลเถิง(เถาวัลย์) ชมชอบอาศัยอยู่ในป่าทึบอันร่มรื่น บริบูรณ์ไปด้วยแหล่งนํ้าและความชุ่มชื้น แต่สถานที่เยี่ยงนั้น ต่อให้ไม่มีทรัพยากรที่มีค่าอันใด ก็ยังคงเป็นสถานที่อยู่อาศัยที่ผู้คนล้วนมุ่งมาดปรารถนาตระกูลเถิงเมื่อหลงเหลือแต่เพียงผู้เฒ่า เด็กและคนพิการ พวกมันยังจะอาศัยพลังจากที่ใดไปแย่งชิงกับผู้อื่น?มองไปยังพื้นกรวดหินที่ไหลเลื่อนไปด้านหลังตลอดเวลา หนานเยว่อารมณ์หนักอึ้งในใจยิ่งรุนแรงขึ้น นางตัดสินใจจะต้องฝ่าด่านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อยกระดับชั้นอสูรของนางให้สูงกว่านี้ หากนางยกระดับชั้นอสูรสำเร็จ จะได้นำพี่น้องร่วมตระกูลย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ในเมืองสภาพแวดล้อมภายในเมืองดีกว่าสถานที่ทุรกันดารเช่นนี้มากหวนนึกถึงศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้ที่นางฝึกปรือ หนานเยว่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นต่ออนาคต!อาศัยระดับความเร็วในการรุดหน้าของนางทุกวันนี้ อีกไ
