กลับบีบบังคับมันเข้าตาจน!เจ้าตัวตลกที่เต้นไปเต้นไป… …มันจู่ๆ ก็นึกถึงถ้อยคำนี้ ความอับยศอดสูอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แล่นพล่านเข้าไปในเส้นประสาททุกเส้นคนทระนงถือดีอย่างมันถึงกับจะพ่ายแพ้ในสองกระบวนท่า ภายใต้เงื้อมมือของบุคคลที่มันเคยคิดว่าเป็นเพียงตัวตลกที่ได้แต่เต้นไปเต้นมา?จะให้มันยินยอมพร้อมใจได้อย่างไร!อวี้จื่อโจวถลึงตามองอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ใบหน้าสง่างามเฉื่อยชา บัดนี้บิดเบี้ยวเกรี้ยวกราด ความทระนงอันลึกลํ้าผสานรวมกับความอัปยศอดสูที่ไม่เคยมีมาก่อน มันราวกับผีพนันที่สูญเสียจนหมดหน้าตัก และกำลังจะเดิมพันด้วยชีวิต!พลังจิตสำนึกทั้งหมดและเรี่ยวแรงทั้งมวลถูกเร่งเร้าไปยังสองแขน มันอ้าแขนออกประดุจจะโอบกอดทะเลแสงสีทองที่ถาโถมเข้ามา แล้วพลักสองมือไปข้างหน้าอย่างแช่มช้าประหนึ่งกำลังผลักภูเขาทั้งลูก ใบหน้าสั่นระริกอย่างรุนแรง เผยสัญญาณของความหวั่นไหวไม่มั่นคง“หยก… …”อวี้จื่อโจวเค้นเสียงลอดไรฟัน สุ้มเสียงสั่นสะท้านอย่างชัดเจน ทุกส่วนในร่างสั่นเทาสองมือที่วาดเป็นวงกลมเบื้องหน้าทรวงอก ค่อยๆ ผลักไปข้างหน้าอย่างแช่มช้า ท่ามกลางอาการสั่นสะเทือน ฝ่ามือมันดันไปข้างหน้าทีละชุ่นๆ ผลักดันไปหนึ่งชุ่น พื้นที่รอบกายมันก็เพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน“ก่อเกิด… …”ขณะที่คำ ‘ก่อเกิด’ เพิ่งเค้นออกมาจากปาก แสงสีทองก็กระจายไปถึงวงแหวนแสงวงสุดท้ายเบื้องหน้าอวี้จื่อโจวจากนั้นแสงสีทองกระแทกใส่ฝ่ามือของอวี้จื่อโจวตรง
