ๆ ข้าอุตส่าห์ช่วยไว้หน้าเจ้า!”“เสี่ยวผูผู ยังคงชอบคุยโวโอ้อวดเหมือนเดิม! เห็นแก่หน้าเจ้าซึ่งเฝ้าปกป้องดูแลเจี่ยเจียมาสามพันปี เจี่ยเจียจะต่อให้เจ้าสามกระบวนท่าก็แล้วกัน!”“เฝ้าปกป้องเจ้า? โอ้ ใต้เท้าผู้บัญชาการผู้สูงส่งของข้า จะหลงตัวเองก็ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ! สิ่งที่ข้าเฝ้าปกป้องคือชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของกองกำลัง!หากซากศพของผู้บัญชาการกองทัพตกอยู่ในมือศัตรู ให้พวกมันเอาไปทำอาวุธหรือหลอมโอสถ เจ้าลองคิดดูว่าจะอับอายขายหน้ากองทัพของเราถึงเพียงไหน!”“เสี่ยวผูผู ปากคอเจ้ายังเราะรายไม่เปลี่ยน!”“ผู้บัญชาการกองทัพ เจ้าก็ยังไร้ยางอายไม่เปลี่ยน!
ชิงฮวาเสวี่ยตื่นตะลึง เบิกตามองเซียวม่อเกอที่ถูกเปลวไฟกลืนกินเข้าไปอดใจสั่นสะท้านไม่ได้ปฏิกิริยารุนแรงนี้คือสิ่งที่เกิดจากศาสตร์อสูรจริงๆ หรือ?เปลวไฟปลดปล่อยพลังกดดันที่มองไม่เห็น ประหนึ่งคลื่นความร้อนโหมซัดอย่างต่อเนื่อง แผ่กระจายออกมาไม่ขาดสายนางใจสะท้านสั่นไหว สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อยภายในกองไฟ ดาบที่แปลกพิสดารเล่มหนึ่งยกขึ้น คล้ายจะแทงออกมาจากกองไฟ!
