ทีเฉื่อยชา ยามนี้เฝ้าจับตามองจั่วม่ออย่างระแวงระวังจั่วม่อสังเกตเห็นความกังวลของอสูรควันดำ มันครุ่นคิดและไม่ได้โจมตีสืบต่อเพียงชมดูอสูรผมสีส้มอย่างสนอกสนใจหลังจากนั้นสักครู่ อสูรผมสีส้มลืมตาขึ้น แหงนหน้าหัวร่อดังกระหึ่ม “ได้มาแล้วได้มาแล้ว!”ทันใดนั้นเห็นลูกพลังสายฟ้าหมุนคว้างอยู่บนฝ่ามือของมัน แต่สีสันของสายฟ้าแตกต่างจากสายฟ้าแกร่งสีเงินของจั่วม่อ ลูกพลังสายฟ้าในมืออีกฝ่ายเป็นสีแดงเจิดจ้าส่งเสียงปะทุไม่หยุด“สายฟ้าแกร่งเปลวเพลิง!” จั่วม่อยิ่งอัศจรรย์ใจมากกว่าเดิม“ตาแหลม ตาแหลม!” อสูรผมสีส้มหัวร่อดังกระหึ่ม กล่าวอย่างภาคภูมิใจ “แต่ยังคงไม่มีพลังเทียบเท่ากับของเจ้า พี่น้อง เพียงแค่ราวๆ เจ็ดแปดส่วนเท่านั้น”“เจ้าสามารถลอกเลียนศาสตร์อสูรของผู้อื่นใช่หรือไม่?” จั่วม่อถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“ข้าเก่งใช่หรือไม่?” อสูรผมสีส้มหัวร่อกังวาน “อย่าอิจฉาข้าก็แล้วกัน!”จั่วม่ออดแย้มยิ้มออกมาไม่ได้อสูรควันดำที่ด้านข้างลอบปาดเหงื่อเป็นระยะ เจ้าบ้านี้ไม่รู้สึกตัวบ้างเลยหรือว่ามันกำลังสนทนากับผู้ใด?“สายฟ้าแกร่งของเจ้าสามารถแข็งแกร่งกว่านี้ได้อีกหรือไม่?” อสูรผมสีส้มถามล้วงลึก“ได้” จั่วม่อผงกศีรษะรับตามตรง เห็นสายตาของอสูรผมสีส้มลุกวาบ ต้องกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “แต่ข้ายังไม่สามารถ” สิ่งที่จั่วม่อกล่าวมาเป็นความจริงแท้แน่นอนหัตถ์พันใบน้อยร้อยเปลี่ยนพันแปลง ทุกกระบวนท่ามีลักษณะพิเศษเฉพาะของตน แต่หากมันต้องการส
