ริน!” คังเจ๋อคึกคักแจ่มใสขึ้นมาทันตา มันรีบพลิกหงายฝ่ามือเห็นลูกกลมสีทองลูกหนึ่งปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ มันประคองเสนอออกมาอย่างนอบน้อม“พลังจิตสำนึกของผู้น้อยอ่อนแอเกินไป หนึ่งครั้งสามารถพกพาวิญญาณทองคำเข้ามาได้เพียงหนึ่งดวง ต่อไปยามเข้ามาแต่ละครั้ง ผู้น้อยจะนำวิญญาณทองคำมาด้วยทุกครั้ง”“นี่คือวิญญาณทองคำ?” จั่วม่อยื่นมือรับวิญญาณทองคำอย่างสนใจใคร่รู้วิญญาณทองคำดูคล้ายก้อนเมฆสีทองขนาดเท่าฝ่ามือ กลุ่มแสงที่คล้ายมีคล้ายไม่มีสว่างอยู่ในมือ เฉกเช่นมีชีวิต สั่นไหวเป็นระลอกเบาๆ จั่วม่อสามารถรู้สึกถึงพลังชีวิตสุดแกร่งกร้าวได้อย่างชัดเจน!ทันใดนั้น ถ้อยมนตราเก่าแก่โบราณและลึกล้ าเปล่งออกมาจากปากของจั่วม่อไม่ว่าหนานเยว่กับคังเจ๋อจะพยายามเงี่ยหูฟังสักเท่าใด พวกมันก็ไม่สามารถจับถ้อยคำได้ชัดเจน สุ้มเสียงนั้นพร่าเลือนและเลื่อนลอย ประหนึ่งแว่วออกมาจากส่วนลึกของพื้นโลกด้วยระดับความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนด้วยตาเปล่า ก้อนเมฆแปรเปลี่ยนเป็นบ่อน้ าสีทองเล็กๆ กลิ่นอายชีวิตทันใดนั้นยิ่งทวีความรุนแรงมากกว่าเดิมปัง!บ่อน้ าสีทองพลันแตกระเบิด เปลี่ยนเป็นกลุ่มหมอกสีทองขนาดเท่ากำมือท่ามกลางเสียงร่ายมนตราอันลึกล้ าคล้ายมีคล้ายไม่มี กลุ่มหมอกสีทองห่อหุ้มร่างของจั่วม่ออย่างเงียบเชียบ ประดุจหยาดน้ าซึมลงไปในผืนทรายที่แห้งผากมายาวนาน เข้าสู่ร่างกายที่สร้างขึ้นจากจิตสำนึกของจั่วม่อ ไม่หลงเหลือแม้แต่หยดเดียวในทะเลแห่งจ
