ยไปทีละช่องตารางๆ ซ้ าๆ ซากๆ อยู่เช่นนั้นแยกสลายกระดานหมากรุก ถูกขับออกจากคุก ฟื้นฟูพลังจิตสำนึก แล้วเข้าไปยังกระดานหมากรุก เริ่มแยสลายอย่างบ้าคลั่งอีกหน… …นางกระทำซ้ าซากอยู่เช่นนี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่กล้าหย่อนยานแม้แต่น้อย ทุกครั้งที่นางหมดเรี่ยวแรงจนคิดจะยอมแพ้ นางจะคอยย้ าเตือนตัวเอง ว่านี่เป็นเพียงโอกาสเดียวที่นางมีเพื่อตระกูล เพื่อเหล่าพี่น้องร่วมตระกูล นางแพ้ไม่ได้!เมื่อจั่วม่อรับฟังหนานเยว่เล่าเรื่องการฝึกปรือในแต่ละวันของนางจนจบ มองสีหน้าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของนาง ความนิยมชมชื่นในดวงตามันเพิ่มมากขึ้น คังเจ๋อที่ด้านข้างก็มีสีหน้านับถือเลื่อมใสสุดหัวใจ มันเองเป็นประจักษ์พยานการฝึกปรืออย่างบ้าคลั่งของหนานเยว่ด้วยสายตาตัวเอง พวกมันล้วนอยู่ในวัยเดียวกัน แต่ความมานะบากบั่นนี้ ก็เพียงพอให้มันต้องอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินจั่วม่อให้กำลังใจหนานเยว่ “วิธีการนี้อาจดูทื่อด้านโง่งม แต่ก็เคยให้กำเนิดอสูรฟ้าผู้หนึ่งมาแล้ว”คังเจ๋อใจสั่นสะท้าน เบื้องหลังวาจานี้ของต้าเหริน มีหลายแง่มุมให้ต้องใคร่ครวญหนานเยว่กลับไม่คิดมาก ผงกศีรษะรับคำอย่างเอาจริงเอาจัง“รากฐานเป็นเรื่องของความมานะบากบั่น ยิ่งยืนหยัดฝึกปรือได้มากเท่าไร ยิ่งเป็นประโยชน์มากเท่านั้น” จั่วม่อสรุปทิ้งท้าย จากนั้นกล่าว “นับแต่วันนี้ไป เจ้าสามารถเริ่มฝึกปรือศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้เช่นกัน อย่าได้เกียจคร้าน”“ทราบแล้ว ต้าเหริน!”
