หนานเยว่รับคำอย่างหนักแน่นจั่วม่อเริ่มถ่ายทอดสองยอดวิชาที่หายสาบสูญไปหลายพันปี สุดยอดศาสตร์อสูรได้หวนคืนสู่เจ้าของที่แท้จริงในยามนี้เองหลังจากร้องขออนุญาตจากจั่วม่อ คังเจ๋อรีบร่ายศาสตร์อสูรบันทึกภาพทันทีเผื่อไว้ในกรณีที่มันจดจำไม่ได้ทั้งหมด มิเช่นนั้นมันจะกลายเป็นคนบาปของตระกูลไปทันทีที่เริ่มถ่ายทอดไปไม่กี่ประโยค มันก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีก ร่างสั่นระริก ในทรวงอกตีบตันไปหมด แทบคิดร่ าไห้ออกมาศาสตร์รอยแผลสีเทา! เป็นศาสตร์รอยแผลสีเทาจริงๆ! หลังจากสูญหายไปสามพันปี ศาสตร์รอยแผลสีเทากำลังจะได้เห็นแสงสว่างแห่งรุ่งอรุณอีกครั้ง!เทียบกับความลิงโลดยินดีแทบคลุ้มคลั่งของคังเจ๋อแล้ว หนานเยว่กลับสงบเยือกเย็นกว่ามาก เกียรติภูมิดั้งเดิมของตระกูลเถิงแห่งสวรรค์แดนใต้เป็นเรื่องห่างไกลเกินไปสำหรับนาง นางหวังเพียงแค่ว่าจะสามารถบรรลุความต้องการของต้าเหรินเพื่อสามารถติดตามต้าเหริน และยกระดับความเป็นอยู่ของพี่น้องร่วมตระกูลให้ดีขึ้นเท่านั้น“ต้าเหริน ข้าสามารถสอนศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้ให้แก่พี่น้องร่วมตระกูลหรือไม่?” หนานเยว่ถามอย่างรอบคอบ“แน่นอน นี่เป็นยอดวิชาประจำตระกูลของเจ้าแต่แรกแล้ว” จั่วม่อตอบด้วยรอยยิ้มหลังจากถ่ายทอดวิชาเสร็จสิ้น จั่วม่อไม่ได้รบกวนพวกมันอีก นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับพวกมันที่จะทำการแยกแยะจัดเรียง จั่วม่อนั่งลง เริ่มพิจารณาสองยอดวิชานี้ด้วย ศาสตร์รอยแผลสีเทากับศาสตร์เกาทั
