บพานกับหลินเชียนในครั้งนั้นอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันคิดว่าช่างเคราะห์หามยามร้ายนัก มันสู้อุตส่าห์ระมัดระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง แต่ผู้คนก็ยังคงมุ่งเป้ามาหามัน แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ความตื่นตะลึงเท่านั้น เวลานี้พวกมันอยู่ในสมรภูมิร้างโบราณ ต่อให้หลินเชียนมีเบื้องหลังใหญ่โตมหึมากว่านี้ ก็ทำอะไรมันไม่ได้แล้วอย่างไรก็ตาม รอจนพวกมันออกจากที่นี่อีกครั้ง มันจะต้องระมัดระวังเอาไว้บ้างมันทราบดีว่าศิษย์พี่ใหญ่แข็งแกร่งปานใด แม้ว่าตอนนั้นศิษย์พี่ใหญ่ยังไม่ได้เป็นจินตันแต่พลังต่อสู้ของศิษย์พี่ย่อมไม่อาจดูแคลน หากกระทั่งองครักษ์ธรรมดาผู้เดียวยังแข็งแกร่งกว่าศิษย์พี่ใหญ่ เช่นนั้นกองกำลังนี้เป็นขุมพลังระดับใด!เห็นจั่วม่อตั้งอกตั้งใจฟัง เหวยเสิ้งบอกเล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่มันล่วงรู้จั่วม่อย่อมเข้าใจปัญหาเกี่ยวกับหลินเชียนโดยกระจ่าง แต่มีถ้อยคำมากมายไม่อาจกล่าวออกมา ได้แต่ปล่อยให้ดับสลายไปกับตัวมัน ความสนใจของมันหันเหออกจากเรื่องของหลินเชียนอย่างรวดเร็ว หากพวกมันไม่สามารถค้นหาทางออกจากที่นี่ต่อให้หลินเชียนไม่ลงมือ พวกมันก็ไม่รอดแน่แล้ว เรื่องเร่งด่วนคือรีบหาทางออกจากสถานที่แห่งความตายนี้โดยเร็วที่สุดหลังจากจั่วม่อซักถามถึงเรื่องนี้ เหวยเสิ้งพลันฉุกคิดถึงจี้หยกที่มันค้นพบในถ้ ากระบี่ “ใช่แล้ว ท่านปฐมาจารย์บรรพชนกล่าวไว้ว่า ค่ายกลเคลื่อนย้ายที่พาข้ามาที่นี่เป็นสิ่งที่ท่านเข้าใจจากยุทธภัณฑ์เวทชิ้นนี้ ไม่
