มันขมวดคิ้วเล็กน้อยแทบมองไม่เห็น มันทราบว่าพลังจิตสำนึกเป็นสิ่งที่ดี กระทั่งในฐานะเซียนกระบี่ หากมันสามารถฝึกปรือจิตสำนึกไปพร้อมกัน ยังจะเป็นคุณนับอเนกอนันต์จิตสำนึกของศิษย์น้องแม้ว่าแข็งแกร่งกว่า แต่บันดาลให้ผู้คนรู้สึกไร้รากฐานเกินไป ไม่ว่าจะเป็นนักบวชเซนหรือเซียนยันต์ พวกมันแม้มุ่งเน้นจิตสำนึก แต่ท้ายที่สุดแล้วรากฐานของพวกมันยังคงเป็นพลังปราณ หากปราศจากพลังปราณ ไม่ว่าจิตสำนึกจะแข็งแกร่งสักเพียงใด ก็ไม่ต่างอันใดจากบุคคลที่ร่างกายอ่อนแอ ไม่สามารถควงขวานคมกล้าที่หนักหน่วงได้การบำเพ็ญเพียรของศิษย์น้องใช่มีปัญหาหรือไม่? เหวยเสิ้งครุ่นคิดอย่างมึนงงแต่ไม่ได้กล่าวออกมา ศิษย์น้องมักมีความคิดกระจ่างชัดเจนตลอดมา แม้แต่ในระยะแรกที่ภูเขาสุญตา ทุกคนก็มีแนวทางฝึกปรือที่แตกต่างกันอยู่แล้วนึกถึงช่วงเวลาบนภูเขาสุญตา มันอดสั่นศีรษะอย่างยิ้มแย้มไม่ได้ อันที่จริงมันไม่ต้องห่วงกังวลแม้แต่น้อย ด้วยนิสัยใจคอยึดติดกับความเป็นจริงของศิษย์น้อง ต่อให้ทุบตีมันจนตาย มันก็ไม่ยอมฝึกปรือวิชาที่ใช้การไม่ได้แน่ อีกอย่างศิษย์น้องปกติก็นิสัยแปลกพิสดารอยู่แล้ว ชมชอบสนใจสิ่งที่มหัศจรรย์และพิสดารเหล่านั้น“ศิษย์น้องพบอะไรหรือไม่?” เหวยเสิ้งถามจั่วม่อสีหน้าแปลกประหลาด “ปฐมาจารย์บรรพชนของเราดูเหมือนจะไม่ใช่คนธรรมดาสามัญเสียแล้ว! จี้หยกชิ้นนี้เกรงว่ามีความเป็นมาพิเศษเฉพาะเป็นที่สุด พลังสภาวะที่แฝงเร้นอยู่ภายในก็แปลกประหลา
