รี้ยงเปรี้ยง!หมอกภูตด้านหลังมันแตกระเบิดออกสองฟากข้างโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้าภายใต้เสียงระเบิดดังสนั่นลั่นโลก เห็นช่องกว้างตรงแน่วปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันราวกับว่าหมอกภูตเปิดออกเป็นถนนสายหนึ่งกระแสลมกระโชกอย่างรุนแรง แต่ร่างของเซียนกระบี่ไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยหนึ่งอึดใจให้หลังวู้ม!หมอกภูตราวกับหิมะถล่มทลาย ติดตามมาทางด้านหลังเซียนกระบี่เป็นทางยาวหลายสิบลี้กระแสลมตามหลังรุนแรงกระไรปานนี้!จิตวิญญาณการต่อสู้ของทุกคนแทบพังทลายลงทันที ไม่ว่าจะเป็นเซี่ยซานผู้เป็นจินตัน หรือม้าฝานที่บรรลุเจตจำนงกระบี่แปลงรูปลักษณ์ หรือซู่หลงที่เชื่อมั่นในอาวุธคู่กายของตน จิตใจอันเข้มแข็งดุจหินผาของพวกมันแตกร้าวไม่เหลือชิ้นดีคนมาถึงก่อน เสียงกู่เพิ่งจะตามมาทีหลัง ลำพังระดับความเร็วนี้ก็น่าแตกตื่นสะท้านโลกแล้ว!“ศิษย์น้องใช่หรือไม่?”“ศิษย์พี่ใหญ่!”สุ้มเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกและความลิงโลดยินดี ร้องขึ้นพร้อมกันเหวยเสิ้งเหินลงมาจากกระบี่บิน หยุดยืนตรงหน้าจั่วม่อ โยนอีเจิ้งไว้ที่ด้านข้างเพ่งมองอยู่อึดใจหนึ่ง ค่อยกล่าวด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า “รูปโฉมนี้ดูสบายตากว่าเมื่อก่อนมาก” หลินเชียนเคยให้มันชมดูม้วนหยกภาพมายาที่บันทึกรูปโฉมใหม่ของจั่วม่อ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้เห็นใบหน้าใหม่ของศิษย์น้องด้วยตาตัวเอง ใบหน้าที่อยู่ใกล้ๆ นี้แปลกตาไม่น้อย แต่เหวยเสิ้งสามารถรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคย ทำให้มันอดยิ้มก
