าไปเอง“ใช่แล้ว มีอันตรายอยู่บ้างจริงๆ แต่ก็ยังคงมีผลกำไรมากมาย” ผูเยาปั้นสีหน้าไม่อนาทรร้อนใจ ราวกับว่ากำลังกล่าวถึงสิ่งที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมัน “เจ้าทำลายรอยประทับวิญญาณของเชียนหลิว ทั้งยังกลืนกินลูกแก้วลมหายใจวารีของมัน เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ?”พอผูเยาสะกิดเตือน จั่วม่อค่อยนึกได้ว่าก่อนที่มันจะสิ้นสติไป ได้กลืนกินลูกแก้วผลึกเข้าไปจริงๆ มันรีบตรวจสอบ และค้นพบลูกแก้วลมหายใจวารีในทันทีในทะเลแห่งจิตสำนึกของมัน เห็นลูกแก้วผลึกสุกใสระยิบระยับลอยอยู่กลางอากาศ ทะเลแห่งจิตสำนึกที่เดิมเต็มไปด้วยเปลวไฟลุกโชน ยามนี้เพิ่มด้วยไอน้ าอันชุ่มชื้นสมบูรณ์และมีชีวิตชีวา ลูกแก้วผลึกน้ าค้างแผ่ซ่านไอน้ าและความชุ่มชื้นจางๆออกมา ความชุ่มชื้นนี้ไม่ว่าผ่านไปถึงที่ใด จิตสำนึกที่ได้รับบาดเจ็บ ก็เหมือนกับผืนดินที่มอดไหม้ได้รับการหล่อเลี้ยงฟื้นฟู กลับคืนสู่ความแช่มชื่นมีชีวิตชีวาอีกครั้ง จั่วม่อรู้สึกสุขสบายอย่างบอกไม่ถูกสิ่งที่ดีโดยแท้!จั่วม่อเพ่งจิตวูบ ลูกแก้วน้ าค้างลอยออกมาเบื้องหน้ามัน ความชุ่มชื้นอันอบอุ่นพัดเข้าปะทะใบหน้า“ลูกแก้วลมหายใจวารีมีพลังเยียวยารักษาใช่หรือไม่?”เพื่อให้จั่วม่อเข้าใจคุณค่าที่แท้จริงของลูกแก้วลมหายใจวารี ผูเยาย่อมต้องพล่ามไม่รู้จบ “ไม่ใช่แค่เยียวยารักษา ด้วยเจ้าสิ่งนี้ จะช่วยให้การเข้าใจลมหายใจวารีของตัวเจ้าเองง่ายดายขึ้น และเมื่อเจ้าบรรลุลมหายใจวารีของตัวเองแล้ว เจ้าสิ่งนี
