วัญวิญญาณ แรงเหวี่ยงอันกล้าแข็งทำให้ใจกลางวังวนยุบตัวลงอย่างรวดเร็วเส้นทางลึกสุดหยั่งปรากฏขึ้นใจกลางวังวนบุรุษหล่อเหลาผู้หนึ่งทะยานร่างออกมาจากเส้นทางสายนั้น บุรุษผู้นี้เส้นโครงหน้าอ่อนโยนนุ่มนวล บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นสง่างาม สร้างความรู้สึกที่ดีแก่ผู้พบเห็น บนหน้าผากเป็นผลึกโปร่งใสเม็ดหนึ่ง“มันทำลายนภาจรัสวารีไพศาล ทั้งยังกลืนกินลูกแก้วลมหายใจวารีของข้าด้วย”บุรุษนั้นสั่นศีรษะอย่างยิ้มแย้ม “ดูเหมือนจะเป็นอสูรน้อยเยาว์วัยที่ร้ายกาจไม่เบา”ขณะที่มันรำพึงกับตัวเอง ทันใดนั้น ลูกไฟสายหนึ่งพุ่งดิ่งลงมาจากท้องนภา“ฮ่าฮ่า! เสี่ยวเชียนเชียนเอย นภาจรัสวารีไพศาลของเจ้าถูกทำลายแล้ว!”เห็นในลูกไฟใหญ่โตเท่าภูเขา ปรากฏใบหน้าหนึ่ง กำลังหัวร่อดังกระหึ่มอย่างขบขันเต็มประดาได้ยินชื่อที่อีกฝ่ายเรียกมัน เชียนหลิวขมวดคิ้วนิ่วหน้า แต่มันทราบดีว่าโต้เถียงกับเจ้าคนไร้เหตุผลผู้นี้ เท่ากับหาเรื่องใส่ตัว มันได้แต่กล่าวอย่างยิ้มแย้ม “ผ่านไปสามร้อยปีแล้ว สมควรถูกทำลายได้เสียที”ใบหน้าที่อยู่ในเปลวไฟซึ่งเพิ่งหัวร่อยินดีกับคราเคราะห์ของผู้อื่น พอฟังอดแค่นอย่างเย็นชาไม่ได้ “เฮอะ! ตั้งสามร้อยปี แต่ไม่เคยมีผู้ใดโผล่ออกมาเลยจริงๆ เหล่าตาเฒ่าที่วันๆ เอาแต่ร่ าร้องสนทนาหารือ ล้วนใช้การไม่ได้!”เชียนหลิวรีบแย้งว่า “เรื่องราวมิอาจกล่าวเช่นนั้น แม้ว่าไม่ปรากฏยอดฝีมืออันโดดเด่น แต่วิธีการเพาะสร้างบำรุงอสูรระดับกลางของพ
