ม่ได้ ต้องแผดเสียงหัวร่อดังกระหึ่มกึกก้องภายในทะเลแห่งจิตสำนึก เสียงหัวร่อเป็นบ้าเป็นหลังของผูเยาฟังดูคล้ายเสียสติอยู่บ้าง
จั่วม่อไม่ได้ยินเสียงหัวร่อของผูเยา สมาธิจิตใจของมันจดจ่ออยู่กับการร่ายศาสตร์บำบวงแดนร้างกาลสมัยพลังสภาวะอันเรียบง่ายทว่าทรงอำนาจสยบทั่วหล้า ประหนึ่งสัตว์ร้ายแดนร้างสุดอหังการ ค่อยๆ เยื องย่างออกจากม่านหมอก พลังสภาวะที่เพิ่งจะปรากฏออกมาทำให้ผู้คนถึงกับหายใจไม่ออก!การเยื องย่างของมันไม่รวดเร็ว แต่เต็มไปด้วยท่วงท่าสงบเยือกเย็นและเฉื่อยชาทันใดนั นมันหยุดก้าวเดินเหล่าอสูรที่เฝ้าชมดูรู้สึกลำคอตึงแน่น ราวกับมีห่วงเชือกรัดอยู่รอบคอ ดึงรั งจนพวกมันแทบหายใจไม่ออกความหวาดหวั่นพรั่นพรึงสายหนึ่งพลุ่งขึ นจากปลายเท้าอย่างเฉียบพลัน แผ่ซ่านความเย็นเยียบเสียดกระดูกไปทั่วร่าง พวกมันล้วนสมองขาวว่างเปล่าอย่างสิ นเชิงพวกมันคล้ายมองเห็นสัตว์ร้ายแดนร้างจากบรรพกาล ร่างใหญ่โตเท่าภูเขาเลากา ทอดตามองพวกมันอย่างเหยียดหยันและไม่แยแสพลังสภาวะหนักหน่วงดุจขุนเขาครอบฟ้าคลุมดิน กดทับลงมาประดุจขุนเขาไท่ซานเหล่าอสูรความกล้าหาญพังทลายในบัดดล พวกมันต้องการหมุนตัววิ่งหนีไปทันที ผู้ที่ขวัญอ่อนอยู่บ้างถึงกับเข่าอ่อนยวบ ทรุดร่างแปะลงกับพื น แม้แต่ผู้ที่คิดว่าตนเองเข้มแข็งแกร่งกร้าว เวลานี ยังหน้าเผือดสีลมหายใจวารีของเชียนหลิวต้าเหริน กว้างไพศาลและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาแต่เงาร่างสีเทานี อัดแน่นไปด้วยความอห
