าความรู้สึกย้อนแย้งสุดขั ว และตรงกันข้ามคนละสุดปลายปรากฏขึ นอีกครั งจั่วม่อรู้สึกราวกับถูกรถม้าสองคันดึงไปในทิศทางตรงข้ามกัน อึดอัดขัดข้องอย่างบอกไม่ถูกนี่ย่อมเป็นประสบการณ์อันคุ้นเคย จั่วม่อตระหนักในบัดดลว่ามันต้องทำอะไรรูปแบบทะลุผ่านโดยตรง!พลังที่ไม่เข้มแข็งสายหนึ่ง พุ่งทะลวงใจกลางของศาสตร์อสูรทั งสองวิชาอย่างฉับพลันด้านใต้ฝ่าเท้าของสัตว์ร้ายแดนร้างที่เปลี่ยนเป็นพายุหมุน กลุ่มแสงสีขาวพลันสว่างขึ น และทางด้านเหนือศีรษะ ความมืดดำทะมึนเริ่มแพร่กระจายภายในชั่วพริบตา เงาสีเทาก็แปรเปลี่ยนเป็นสีขาวดำที่แบ่งแยกอย่างชัดเจนโม่หินขาวดำ!โม่หินที่หมุนคว้างอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยแรงดึงดูดที่กล้าแข็งกว่าครั งก่อนร้อยเท่าพันทวีฝูงปลาที่ถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทาง ประดุจลำธารเล็กๆ นับไม่ถ้วน สายเกินกว่าจะต่อสู้แข็งขืน ถูกลากเข้าไปในโม่หินไม่หยุดยั งไม่มีเลือดเนื อสาดกระเซ็น ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบเชียบจนดูคล้ายภาพวาดในใจกลางโม่หินขาวดำ ลูกแก้วผลึกใสค่อยๆ ก่อตัวขึ นลมหายใจวารีอันไพศาลที่เต็มไปด้วยชีวิตพังทลายลงอย่างรวดเร็ว ลูกแก้วที่ใจกลางโม่หินยิ่งมายิ่งเม็ดใหญ่ขึ นเรื่อยๆ เหมือนผลึกนำค้างแข็งที่ค่อยๆ พอกพูนดวงตาสีแดงฉานของจั่วม่อค่อยๆ จางลง พลังจิตสำนึกของมันแห้งเหือดเกือบหมดสิ นจั่วม่อเมื่อฟื้นฟูสติสัมปชัญญะ การกระทำแรกของมันคือรวบรวมเรี่ยวแรงอึดสุดท้าย คว้าเม็ดลูกแก้ว โยนเข้าปากอย่างไม่รีรอสายตามันกลา
