ภายในจวนหลิว
แผด!
เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้อง ลมปราณแท้รอบกายซูเฉินพลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง แสงทองเปล่งประกายเจิดจ้า พลังลมปราณรูปมังกรทองโอบล้อมกายเขาไว้ ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นเส้นแสง ทะยานกลับเข้าสู่ร่างอีกครั้ง
ซูเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ แสงสีทองสว่างวาบในดวงตา
“ในที่สุด…ข้าก็ฝ่าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ได้!”
ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มบาง ๆ
แม้จะต้องเริ่มฝึกฝนใหม่ทั้งหมดหลังจากได้เกิดใหม่ แต่ซูเฉินกลับชอบความรู้สึกของการไต่ระดับทีละขั้น กลายเป็นผู้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
เขามั่นใจว่าตนจะสามารถก้าวข้ามจุดสูงสุดในอดีต และบรรลุระดับที่สูงยิ่งกว่า!
“ด้วยพลังในขอบเขตจ้าวยุทธ์ของข้าในตอนนี้ บวกกับลมปราณภายในที่แข็งแกร่งเก้าเท่า ข้าย่อมสามารถต่อกรกับขอบเขตราชายุทธ์ได้อย่างไม่เสียเปรียบ! และหากใช้นัยน์เนตรเทพตัดมายา ข้าก็อาจ…สังหารแม้แต่ราชายุทธ์ได้!”
ซูเฉินคิดในใจ
ในตอนนี้ เขามีพลังเพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งบางตนได้แล้ว
ในอาณาจักรต้าหลี่ มีเพียงหยวนฮ่าวหรันและหลินรั่วเว่ยที่เป็นที่รู้กันว่าบรรลุถึงขอบเขตราชายุทธ์ ส่วนจ้าวปีศาจโมหลัวเองก็เพิ่งแตะถึงจุดสูงสุดของขอบเขตขุนนางยุทธ์
ซูเฉินไม่มีทางลืมจ้าวปีศาจโมหลัวได้เลย ตั้งแต่เขาออกจากเมืองหยุนเจียงมาถึงเมืองหลวง แต่ละวิกฤตการณ์และแม้แต่การลอบสังหารที่เผชิญ ล้วนมีเงาของโมหลัวอยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น
จ้าวปีศาจผู้นี้เหมือนงูพิษที่ซ่อนตัว
