หมอกภูตสีดำปนแดงนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากหมอกภูต กระโจนเข้าหาม้าฝานเป็นจุดเดียวเสียงแตกระเบิดดังระรัวไม่ขาดหู เส้นหนวดหมอกภูตระเบิดติดต่อตามกัน เพียงชั่วอึดใจ พวกมันก็กลายเป็นหมอกภูตหนาแน่นเข้มข้นกลุ่มหนึ่ง ท่ามกลางกลุ่มหมอกภูต เสียงปะทะเร่งร้อนไม่หยุดยั้ง เห็นกลุ่มหมอกภูตรูปร่างคล้ายไข่สีดำปนแดง แขวนค้างอยู่กลางเวหาทุกผู้คนอดมีสีหน้ากลัดกลุ้มกังวลไม่ได้ ทว่าพวกมันก็ได้แต่มอง ไม่มีหนทางช่วยเหลืออันใดได้
คุกนภาจรัสวารีไพศาลหนานเยว่มองผู้อาวุโสกระแทกนั่งลงกับพื้น ดวงตานางเต็มไปด้วยความเคารพยกย่อง ในตำหนักศาสตร์อสูร นางนับว่ามุมานะบากบั่นยิ่งกว่าใคร แต่เมื่อเห็นวิธีฝึกฝีมือของผู้อาวุโส นางพลันรู้สึกว่าต่อหน้าผู้อาวุโส การฝึกหนักของนางไม่นับเป็นอะไรได้“ข้าจะกลับมาอีกครั้งเมื่อถึงเวลา”ผู้อาวุโสร้องบอกประโยคหนึ่ง ก่อนจะหายตัวไปหนานเยว่ไม่แปลกใจมากนัก นางในเวลานี้เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ผู้อาวุโสใช้การกระทำแสดงให้เห็นแล้วว่านางสมควรฝึกปรืออย่างไร ถึงตอนนี้นางไม่รีบร้อนที่จะได้รับศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้อีก ลำพังสิ่งที่นางเรียนรู้ในวันนี้ ก็มากพอให้นางฝึกปรือต่อไปเป็นเวลานานหนานเยว่ออกจากนภาจรัสวารีไพศาล นางจำเป็นต้องแยกแยะสะสางสิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้
จั่วม่อสำราญใจยิ่ง เบิกบานสำราญใจเป็นอย่างยิ่งในการรุดหน้าสามสิบลี้ มันใช้เวลาไปเพียงห้าชั่วยามเท่านั้น น้อยกว่าที่ผูเยาตั้งเงื่อน
