อนางทางอ้อมภายในทะเลแห่งจิตสำนึก จั่วม่อถอนหายใจใส่ผูเยาเฮือกใหญ่ “จบกัน ขึ้นราคาไม่ได้เสียแล้ว”หนานเยว่คุกเข่าบนพื้นไม่ไหวติงหลังจากนั้นสักครู่ นางได้ยินผู้อาวุโสกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ลุกขึ้นเถอะ ข้ายังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะรับศิษย์ ไม่สามารถเป็นเหล่าซือของเจ้าได้ นี่เป็นเพียงการซื้อขายศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้กับเจ้าเท่านั้น ต่อไปเจ้าสามารถเรียกข้าว่าต้าเหริน”จั่วม่อแสร้งวางท่าหนานเยว่รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ต้าเหรินยังคงไม่ยินยอมรับนางเป็นศิษย์ ต้องเป็นเพราะว่าต้าเหรินตั้งเงื่อนไขในการรับศิษย์ที่เข้มงวดเป็นแน่ นางยังไม่มีคุณสมบัติถึงเกณฑ์ที่มันตั้งไว้ นางลอบตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะมุ่งมั่นฝึกปรืออย่างหนักหน่วงเพื่อให้ต้าเหรินพึงพอใจและยอมรับนางเป็นศิษย์โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ที่สำคัญต้าเหรินยังสัญญาว่าจะสอนศาสตร์เกาทัณฑ์สวรรค์แดนใต้ให้แก่นาง ยอดศาสตร์อสูรที่หายสาบสูญไปเป็นเวลานานนี้ มิทราบว่าร้ายกาจเท่าที่บันทึกเก่าแก่กล่าวไว้หรือไม่?นางเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อชีวิต!“ทีนี้ทำอย่างไรต่อ?” จั่วม่อแบสองมือ ถามผูเยาผูเยากล่าวอย่างจริงจัง “ก่อนอื่นเจ้าก็สอนศาสตร์อสูรน้อยให้แก่นางสักหน่อย”จั่วม่องงงันวูบ จากนั้นชี้มายังจมูกตัวเอง ถามอึกอัก “ให้ข้าสอน?”“มีปัญหาหรือไม่?” ผูเยาเอียงคอจ้องหน้าจั่วม่อตาเขม็งจั่วม่อหัวร่อเต็มฝืน “เจ้าทำแบบนี้ ไม่ขาดความรับผิดชอบต่อแม่นางน้อยผู้นี้ไปหน่อยหรือ”
